Menu
نویسنده مطلب : راحله فراهانی

مطلب مورد بحث:

درباره توقعات بی جا و کاهش انتظار از دیگران


 

انتظار بیجا یعنی اینکه از دیگران انتظار داشته باشیم برای ما کاری را انجام بدهند که در حد توانشان نیست . یا دوست ندارندآن کار را برای ما انجام بدهند و در صورتیکه بدنبال براورده نشدن خواسته ، خودخوری و گفتگوی درونی منفی ایجاد شود ،این انتظار مخرب می شود.

به نظر من در اکثر موارد این انتظارات زمانی ایجاد میشود که فرد کاری را برای اطرافیان انجام میدهد و در مقابل این انتظار را دارد که مورد قدردانی قرار بگیرد و در صورت نیاز ، فرد مقابل هم همان لطف را داشته باشد یا رفتاری را در پیش میگیرد که انتظار دارد اطرافیان هم همان رفتار را با او داشته باشند.

برای اینکه دچار توقع بیجا نشویم و همچنین دچار این تصور که ممکن است دیگران از ما سوءاستفاده کنند :

۱-باید برای وقت و پول و انرژی ای که برای دیگران (حتی عزیز ترین هایمان ) صرف میکنیم حد و حدود قائل باشیم. یعنی برای هر فرد تا کجا می توانیم بدون چشمداشت ، و بدون اینکه توقع جبران متقابل داشته باشیم ، کاری انجام بدهیم یا انرژی صرف کنیم که هم برایمان لذت بخش باشد و  هم اینکه برای انجام آن کار در ذهنمان به خود امتیاز مثبت ندهیم.

در واقع ذهن محاسبه گر لازم است که اندازه گیری کند تا کجا میتوانیم نیکی کنیم و در دجله اندازیم بدون اینکه ثانیه ای بعد به آن فکر کنیم.

۲- اگر اعتقاد داشته باشیم کوچکترین کار مثبتی که انجام میدهیم در این دنیا به خودمان بر می گردد ، در مواردی که مورد بی مهری یا بی انصافی قرار میگیریم و انتظاراتمان بر آورده نمیشود ، بهترین راه این است که به موضوع از بالا نگاه کنیم و اینکه هیچ کار ما بی جواب نخواهد ماند .