Menu
نویسنده مطلب : امیر

مطلب مورد بحث:

رابطه شادمانی با شیوه‌ی نگاه به گذشته، حال و آینده


دقیقا مفهوم این جمله رو متوجه میشم و متاسفانه من فکر می‌کنم این یک مشکل فرهنگی بزرگ در جامعه ماست. نمی‌گم در جوامع دیگه وجود نداره ولی قطعا در کشور ما این موضوع خیلی جدی هست و شاید به‌جرات بتونم بگم یکی از مهم‌ترین دلایلی که حال ما خوب نیست و شادی رو تجربه نمی‌کنیم اینه که همیشه توی گذشته دنبال شادی می گردیم. تاحدی که حتی زمان‌هایی که می‌خوایم حالمون خوب بشه، آلبوم عکس‌های قدیمی رو میاریم و ورق می‌زنیم و با مرور خاطرات قدیمی و آه کشیدن سعی می‌کنیم حالمون رو خوب کنیم.

اما این یک فریب بزرگه!

چون اگر منصف باشیم خیلی وقت‌ها ما در زمان اون عکس‌های یادگاری هم مشکلات ریز و درشت زیادی داشتیم و خیلی از زندگی رضایت نداشتیم، اما چون ما فقط خاطرات خوب و لحظه‌های مثبت رو به شکل عکس ثبت می‌کنیم، ذهنمون دست به یک خودفریبی می‌زنه و ما احساس می‌کنیم گذشته بهتر از حال بوده، در صورتی که الزاما اینطور نیست.

من فکر می‌کنم بزرگ‌ترین رمز شادی، درس‌گرفتن از گذشته، زندگی کردن در لحظه و برنامه‌ریزی برای آینده است.