Menu
نویسنده مطلب : آرزو ‌

مطلب مورد بحث:

اتیکت هدیه دادن و هدیه گرفتن


هدیه دادن و هدیه گرفتن جفتش لذت‌بخشه ولی من هدیه دادن رو بیشتر دوست دارم. چون خوشحال کردن رو خیلی دوست دارم.

خیلی مشتاق این هستم که هدیه‌ رو خودم تهیه کنم. یعنی چیزی باشه کار دست خودم باشه و بتونم خوب براش وقت بذارم و از این طریق به طرف مقابلم احساس ارزشمند بودن رو هم هدیه بدم. مثلا یک بار یک متن برای دوستم نوشتم، و خودم خوندم و براش فرستادم. خیلی خوشش اومد. ولی در بعضی موارد که به دلایل مختلف نمی‌تونم این کار رو بکنم، سعی می‌کنم چیزی بخرم که به احتمال زیاد، طرف مقابلم ازش خوشش بیاد؛ مثلا عنصری در اون هدیه باشه (رنگش، نقش و نگارش یا چیزای دیگه) که مورد علاقه‌ش باشه، یا حتی ممکنه قبلا با هم دیده باشیمش و توجهش رو جلب کرده باشه.

نکته‌ی آخری که می‌خوام بگم و جدیدا تجربه کردم، پست کردن هدیه است. برای یکی از دوستانم هدیه‌ای پست کردم و چون آدرس رو هم از خودش نگرفته بودم، حسابی غافلگیر و خوشحال شد.

به نظرم غافلگیری تاثیر خوبی در خوشحال شدن اطرافیانمون از طریق اون هدیه داره. به همین دلیل هدیه‌های بی‌مناسبت هم شیرینی خاصی دارن.