Menu
نویسنده مطلب : شاهد اشرفی

مطلب مورد بحث:

هشت خرده مهارت برای تصمیم گیری بهتر و حل مسئله


تصمیم: استخدام یک کارشناس بدون در نظر گرفتن دوره ی آزمایشی برای ایشان.

نتیجه: قطع همکاری، ۶ ماه پس از شروع کار همراه با ضرر مادی و معنوی.

فکر می کنم طبق الگوی PrOACT، دو مؤلفه ی مهم وجود داشت که من بی توجه بودم نسبت به اون ها:

Alternatives: 

“واقعا” چه گزینه های دیگری پیش روی من وجود داشت؟ در نظر نگرفتن این مؤلفه خیلی از مواقع باعث می شه تصمیمِ درستی نگیرم. اما در مورد این انتخاب الان که فکر می کنم، می بینم من باید جستجوی بیشتری می کردم. من فکر می کردم اگر ایشون رو استخدام نکنیم گزینه ی دیگری نداریم. و این یعنی در نظر نگرفتن گزینه هایی که در دسترسم بوده. شاید اگر از امکاناتی که برای ارتباط بین کار جو و کارفرما ها مهیا شده استفاده می کردم این مشکل پیش نمی آمد.

Uncertainties:

مشکل مهمِ بعدی در مورد این تصمیم این بود که من  در نظر نگرفتم که ممکن هست مسائلِ مهمی باشه که روی زندگیِ کاری ما تأثیر گذار باشه و من ازش بی خبر باشم. پیش خودم گفتم من که این آدم رو از چند سال قبل می شناسم. جاهایی که کار کرده (که شرکت های معتبری هم بودند) رو هم می شناسم. پس دیگه “هیچ” مشکلی نیست.

اما بعد از گذشت یکی دو ماه مشکلات شروع شد. مشکلاتی که از نگاه ایشون کاملا طبیعی بود و از نظر من غیر قابل گذشت. فکر می کنم اگر من در نظر می گرفتم که برای این تصمیم ممکن هست نکاتی را ندانم، یک بازه ی آزمایشی تعریف می کردم که هر دوی ما بیشتر با هم آشنا بشیم و بعد از اون کار رو قطعی می کردیم.