Menu
نویسنده مطلب : سمیه درکانی

مطلب مورد بحث:

عشق چیزی است که بعد از دوران عاشقی باقی می‌ماند


این متن به شدت واقعیت داره و به همین دلیل به شدت لذت بردم.

چندسال پیش با تعبیری(در یکی از سخنرانی های دکتر هلاکویی) از عشق آشنا شدم که اونقدر واقعیت داشت، اونقدر برام ملموس بود که حتی بعد از اینکه رابطه عاشقانه ای رو که داشتم از دست دادم( رابطه ای که دقیقا مثل این متن بعد از زلزله عشق موندگار شده بود) احساس رضایت داشتم.تعبیر این بود که

عشق یه جور کشفه. خیلی از انسان ها وقتی عاشق می شن خودشون رو کشف میکنند.در واقع آدمی سنگ بی شکلی هست که وقتی چکش عشق به وجودش می خوره شکل پیدا می کنه.

به کمک وجود معشوق، انسان عاشق می تونه خودش رو ببینه.  همراه این کشف ، درک و شناخت  رخ میده. برای اولین بار  انسان متوجه احساسات و عواطفی می شه که تا قبل از اون براش کاملا ناشناخته بوده.

در واقع انسان رو با دنیایی روبرو میکنه که شاید پر از تقلا و سختی باشه ، پر از چالش و کوره راه….اما اگر راه درست رو بره به همون اندازه زیباست….

و این اتفاقی نیست که برای هر انسانی و برای هر رابطه ای رخ بده…

عشق داشتن نیست…. بودنه… بهترین شکل از بودن… حتی تولد دوباره..

امیدوارم اگر عاشق هستید عشق رو به تمامی تجربه کنید و اگر عاشق نیستند به زودی عاشق بشین …

و مهم تر از همه اگر عاشق بودین و رابطه تون رو از دست دادین، امیدوارم اونقدر رضایت داشته باشید که خاطره اش براتون بهترین تجربه باشه.