Menu
نویسنده مطلب : مريم پاشا

مطلب مورد بحث:

آلودگی به کودک - آیا بالغ شما هم به کودک آلوده است؟


یکی از دیالوگایی که الان اومد تو ذهنم با خوندن این مطلب دیالوگی بود که شخصیت نقی میگفت تو پایتخت؛ “طلا تو مشتم بود، سهم منه، حق منه”

و خیلی از دیالوگای دیگه همین شخصیت، شاید در واقع یجاهایی هم حتی حق و بهش میدادیم به عنوان مخاطب اما واقعیت این بود که نقی با قهر و پافشاری رو خواسته هاش و ی جاهایی مظلوم کردن خودش اگرچه طلبش منطقی به نظر میرسید اما اونو بالغانه ادعا نمیکرد.

 

برای خودم هم پیش اومده که گاها موودم پایین بوده و گفتم من دیگه هیچوقت اون دختر شاد قدیم نمیشم با این تجربیات تلخی که تو درس و بیمارستان و استادا داشتم.

یا مثلا من هیچوقت نمیتونم دیگه از زندگیم راضی باشم با این وضعیت ارز و دلار و کشور.

یا دیگه هیچوقت تو این کشور کسی از قشر ما نمیتونه رنگ خوشبختی و ببینه

 

بنظرم همه ی این گزاره ها رو میشه با تعدیل کردنش از همیشه و هیچ به گاهی اوقات و ممکنه یا احتمال داره به حالت بالغ برش گردوند.