Menu
نویسنده مطلب : احمد عباسی

مطلب مورد بحث:

چه کسی مقصر است؟


در متمم بارها به این موضوع اشاره شده‌است که اگر فردی، یک عامل را علت رخداد پدیده‌ای دانست درکی از تفکر سیستمی ندارد و در درس‌های دیگر متمم بارها اشاره شده‌است که سیستم‌ها پیچیده‌تر از آن است که بتوان یک علت را برای بروز پدیده‌ها پیدا کرد.

و باز در تایید همین عوامل نیز متمم از همگرایی صحبت به عمل آورده است که بیان می‌کند که ممکن است که میان پدیده‌های مختلف رابطه همگرایی وجود داشته باشد و این همگرایی خود می‌تواند مثبت یا منفی باشد و یا هم جهت یا غیر هم جهت باشد که با افزایش یک عامل یک عامل دیگر نیز افزایش یا کاهش پیدا کند.

باز در درس‌های تصمیم‌گیری متمم، دانش آموزان خودش را به سوی خطاهای سوگیری که از افراد ممکن است سر بزند که مهم‌ترین آنها خطای هاله‌ای، استریوتایپ و یا علل دیگر می باشد آشنا کرده است و در ادامه دوست داریم که همیشه قهرمان داستان خودمان باشیم!

اما ما باز در دنیای بیرونی و در ارتباط با انسان‌های دیگر مشاهده می‌کنیم که همیشه دنبال پیدا کردن مقصر در بروز رخدادهایی می‌گردیم که بتوانیم سهم خودمان را در ارتباط با پدیده‌های طبیعی و انسان‌ها کمتر کنیم. بالقوه ما همیشه دوست داریم سهم ما در اتفاقاتی که خوشایند ما نیست کمتر از دیگران و یا محیط باشد(در خوشبینانه ترین حالت ) و این نیز بر اثر جبرمحیطی است که ما دوست داریم کنترل خودمان را بر محیط اطراف و یا دیگر افراد نشان دهیم.

اما اگر نظم درونی را باور داشته باشیم و بدانیم که هر اتفاقی که برای ما رخ می‌دهد بدون شک درصدی هم ما مقصر بوده‌ایم و این مقصر بودن به مانند زنجیره در هم تنیده می‌تواند علل و فاکتورهای مختلفی را در بگیرد می‌توانیم با خیال راحت‌تر پدیده‌های مختلف را تجزیه و تحلیل کنیم.