Menu
نویسنده مطلب : سارا افشار

مطلب مورد بحث:

سبک های رفتاری | آشنایی با سبک های مدیریت تعارض


سلام

وقت بخیر

قبل از متمم در اغلب موقع اجتناب و تسلیم سبک رفتاریم بود ولی با توجه به شرایط فعلیم سبک رفتاریم تسلیم و مصالحه هست.

چالش جدیدی که نزدیک یک سال باهاش درگیرم چالش افردای هستند که به دلایل مختلف پارک کردن در پیاده رو ، خطوط عابرین پیاده و سر کوچه دقیقا در مسیر افراد پیاده رو حق خودشون میدونن.

سبک رفتاریم قبل از ینکه با متمم آشنا بشم تغییر مسیر خودم به سمت خیابون و یا به طور کل ترجیح خیابان به پیاده رو بود ولی سبک رفتاریم در این یکسال با توجه به رفتار راننده های عزیز تبدیل به تحمیل شده.

تو مطلبی که تو یکی از تمرین های متمم در مورد روش های کاهش ترافیک خوندم افزایش عرض پیاده رو ها یکی از روش های کاهش ترافیک بود و جالب تر اینکه تو ایران(البته در مورد سایر کشورها اطلاع زیادی ندارم) با افزایش عرض پیاده رو ها محل پارک بیشتری برای رانندگان محترم ایجاد شده.

علیرغم  عکس العمل یکسان  به این موضوع نتایج بسیار متفاوتی از افراد مختلف تا به حال گرفتم.

چالش دیگه ای که برام مطرح شده صحبت کردن (فریاد زدن) مدیر و ناظم های مدارس پشت میکروفون مدرسه هستش. رفتاری که فکر می کنند می تونن با ترسوندن  و تهدید بچه ها اونها رو تربیت(منظم تر) کنند. چنین افرادی مشکل خود را با ایجاد مشکل برای افراد محله مرتغع کرده اند.

در این دو چالش خیلی سعی کردم بتونم به طریقی این تعارض ها رو حل کنم ولی فعلا سبک رفتاری مناسب رو پیدا نکرده ام. و فعلا  این دو موضوع باعث ناراحتی خودم شده است.

و اما آخرین مطلبی که به ذهنم میرسه این هستش که عکس العمل  تحمیلی بین افراد درجه یک خانواده بیشتر مشاهده میشه. به نظرم مثل مطلبی که تو کتاب نظریه انتخاب ویلیام گلاسر مطرح شده ما برای افرادی که دوستشون داریم و میترسیم که با ناراحت کردنشون از دستشون بدیم ،مثل دوستامون، عکس العمل متفاوت تری نشون میدیم تا با افراد درجه یک خانواده.