Menu
نویسنده مطلب : ساره

مطلب مورد بحث:

کارن هورنای | زندگی عصبی و تأمین امنیت اجتماعی


“گاهی محیط جامعه، در مورد برخی ارزش‌ها و باورها، چنان قطعیت دارد و آنقدر آنها را در گوش ما تکرار می‌کند که به سختی می‌توانیم متوجه شویم که آیا تحلیل شخصی و قضاوت شخصی من هم به همین ارزش‌ها و باورها منتهی می‌شود؟ یا جامعه آنها را برای من «واقعی و غیرقابل انکار» تعریف کرده است”

این جمله واقعیت زندگی خیلی از ماست. وقتی تحلیل شخصی و قضاوت خودمان هیچ نقشی ندارد و جامعه می شود تعیین کننده.

برای همین است که سر بزنگاه تصمیم گیری هایمان،  سنگینی  جامعه را مثل پتکی روی سرمان احساس می کنیم و نتیجه اش می شود : کارهایی که ” از ترس قضاوت دیگران” انجام میدهیم.