Menu
نویسنده مطلب : محمد وحیدطاری

مطلب مورد بحث:

استعاره مفهومی چیست و چه کاربردی دارد؟


قهوه مثل آدمیزاد است.

همان‌طور که هر کسی متعلق به جایی است، قهوه نیز خاستگاه و وطن دارد؛ قهوه‌ی اتیوپی، کنیا، برزیل.

– هر آدمی ویژگی‌های رفتاری و شخصیتی مخصوص به خود را دارد. هر قهوه‌ای هم عطر و طعم ویژه‌ی خود را دارد؛ یکی تلخ‌تر است و دیگری شیرین. یکی بوی آناناس می‌دهد و آن یکی بوی شکلات تلخ.

– هر آدمی شناسنامه دارد. قهوه نیز این‌طور است؛ کنیا، ارتفاع ۲۱۰۰ متر از سطح دریا، منطقه‌ی کاجیادو، کاشته‌شده بین ماه نوامبر و مارس و …

– آدمیزاد اگر می‌خواهد باکیفیت باشد، باید وقت بگذارد و دائماً در حالت خودمراقبه‌گری باشد. قهوه نیز اگر می‌خواهد باکیفیت باشد، باید از همان ابتدای کاشت تا فنجان مورد مراقبت و نظارت قرار بگیرد.

– اگر می‌خواهی منحصربه‌فرد باشی و همرنگ جماعت نباشی، باید در مسیر درست و طراحی‌شده حرکت کنی با آدم‌های متفاوت رفت‌وآمد کنی. قهوه هم اگر می‌خواهد  تخصصی (Speciality) باشد و تجاری (Commercial) نباشد، باید تحت نظارت آدم‌های حرفه‌ای و کاربلد رشد کند.

– هر آدمی داستان‌های خودش را در زندگی دارد. هر گونه‌ی قهوه نیز از مزرعه تا فنجان، داستان مخصوص به خود را دارد.