Menu
نویسنده مطلب : محمد امجدی

مطلب مورد بحث:

دن اریلی و ماجرای خوردن در بوفه رستوران‌ها


با سلام

شاید نوعی “همدلی” (البته از نوع منفی) باعث این طرز فکر در مشتری های این قبیل رستوران ها میشه. وقتی مشتری میبینه که در این مدل، پول بیشتری نسبت به حالت معمول به صاحب رستوران پرداخت میکنه؛ تصور میکنه (با توجه به ظرفیت مشخص معده انسان) این روش، نوعی کلک به مشتری حساب میشه (که اتفاقا خیلی هم غلط نیست!). بنابر این ذهن انسان وارد مود “بازی و کلک” میشه. اگرچه مشتری در این حالت علاوه بر هزینه مالی، از سلامتیش هم هزینه گذاشته، اما تصور میکنم، “حس رضایت از شکست دادن صاحب رستوران ” هم براش لذت بخش باشه.