Menu
نویسنده مطلب : احمد امینی

مطلب مورد بحث:

سوگیری هنگام قضاوت درباره قهرمانان


قهرمان هرچقدر هم که قهرمان باشد بالاخره در زمینه یا توانایی یا تفکر خاص خودش قهرمان است.

حتی در عصر اساطیر هم هر خدایی بخشی از پدیده های جهان را در کنترل خود داشت!!

من فکر میکنم بیشترین خطری که این خطای شناختی میتواند داشته باشد این است که ما برای هر سؤالی چشم بسته به همان قهرمان رجوع کنیم و به تبع این سوگیری هیچگاه قضاوت های او را مورد سؤال قرار ندهیم.

مثال معروفی که اکنون به ذهنم میرسد داستان تزار روس است. او در کشورداری از کشیشی نظر میگرفت که قبلا بطور معجزه آسایی جان فرزندش را نجات داده بود. در مقاطع حساس نظر کشیش را بر نظر اقتصاددانان و فرماندهان جنگی اولویت میداد و هرچه شکست های بیشتری به وقوع می پیوست هم آنها را با خطای انتخاب گزینشی اطلاعات و تایید خود نادیده میگرفت تا اینکه در نهایت سقوط کرد.