Menu
نویسنده مطلب : علیرضا هاشم‌آذر

مطلب مورد بحث:

کتاب زیر این هفت آسمان | باستانی پاریزی


سلام

یک مسئله ای که شاید بیشتر از همه به چشم من اومد همون یکسان یا حداقل متشابه بودن دغدغه های انسان ۵۰ سال پیش با انسان امروز هست البته در بستر ملی خودمون عرض میکنم و کاری به کشور های توسعه یافته یا توسعه داده شده ندارم!

ولی در همین بلاد خودمون، بعد از ۵۰ سال، هنوز که هنوز دغدغه ی خیلی از ماها همین مسائل پیش پا افتاده ای هست که تا یه سری از مشکلات و مصائبمون برطرف نشه، هیچ وقت توی زندگیمون تاثیری نخواهد گذاشت اما از این چیزا که بگذریم، سوال مهم من اینه که این مشابهت ۵۰ ساله، نتیجه ی کوتاهی خودمونه (مثل همون جایی که میگه اگر ملتی میخواهد بداند، باید بخواند، بخواند، بخواند، حتی شده روزنامه پاره ی کف خیابان را) یا نتیجه ی قدرت هایی هست که سعی در پایین نگه داشتن توقعات و دغدغه های مردم دارن تا به این ترتیب بتونن توی هرم قدرتشون، خودشون در راس و عوام، غلامان حلقه به گوش پایین هرم باشن؟!