Menu
نویسنده مطلب : مریم رئیسی

مطلب مورد بحث:

درباره اعتراف به اشتباه


ساجده جان.

به بهانه‌ی کامنت تو میخواستم چند نکته رو بگم.

اول اینکه من با این بخش از نظرت که گفتی در محیط هایی که اعتراف به اشتباه راحت نیست, مثل محیط کار, فقط وقتی به اشتباهمون اعتراف کنیم که امکان جبران باشه و یا جلوی ضرر بزرگتری رو بگیره, خیلی موافق نیستم.

به هرحال خیلی از مواقع اعتراف به اشتباه همراه با هزینه‌هایی هست. مثلا همونطور که گفتی ممکنه بهانه به دست دیگران بدیم.

اما به نظر من ما به اشتباهمون اعتراف می‌کنیم به خاطر خودمون. چرا که همونطور که در این جمله گفته شده, و من بسیار با این گفته‌ی سنکا موافقم, تا وقتی اشتباه رو نپذیریم و بهش اعتراف نکنیم نمی‌تونیم ازش درس بگیریم, ازش عبور کنیم و در مسیری که در پیش داریم رشد کنیم.

وقتی ما از ترس قضاوت شدن اعتراف نکنیم, سعی در توجیه اشتباهمون می‌کنیم که به نظرم توجیه کردن کار بسیار خطرناکیه. چرا که من باور دارم توجیه کردن جلوی تفکر و تحلیل وقایع و موضوعات رو از ما می‌گیره.

حتی اگر فرصت جبران نباشه, ما با این اعتراف عزت نفس بالای خودمون و همچنین تسلط به کارمون رو نشون می‌دیم. و اینکه اگر زمان دیگری از کارمون دفاع کردیم, همه میدونن که دفاعمون از روی آگاهی و اطمینانه.

نکته‌ی بعدی که توی چندتا از کامنتهای بچه ها هم دیدم, اینکه فکر میکنم اینجا منظور از اعتراف به اشتباه توی روابطی هست که الان داریم؛ حالا چه عاطفی, چه کاری و غیره.

اینکه ما با شخص جدیدی آشنا بشیم و یا با دوستی که این اشتباه به اون مربوط نمیشه, از اشتباهات گذشته مون بگیم احتمالا مصداقی از اعتراف به اشتباه, اونطور که منظور در این جمله ی سنکا هست, نیست. بلکه بیشتر از جنس خودافشایی می‌تونه باشه.

اینجا دیگه تصمیم با خودمون هست که چقدر میخوایم خودافشایی داشته باشیم و از اشتباهاتی که توی زندگی داشتیم بگیم.

 

برخی از سوالهای متداول درباره متمم (روی هر سوال کلیک کنید)

متمم چیست و چه می‌کند؟ (+ دانلود فایل PDF معرفی متمم)
چه درس‌هایی در متمم ارائه می‌شوند؟
هزینه ثبت‌نام در متمم چقدر است؟
آیا در متمم فایل‌های صوتی رایگان هم برای دانلود وجود دارد؟