Menu
نویسنده مطلب : مجتبي رضایی

مطلب مورد بحث:

مدل مفید، نه مدل درست؛ مسئله‌ی مدل سازی این است


مدل سیاسی : 

بسته به اینکه نظام حاکم سلطنتی ،ریاستی، پارلمانی یا تک حزبی باشد و به تبع آن شخص اول کشور رئیس جمهور باشد یا نخست وزیر یا شاه ،مدل های سیاسی متفاوتی متصور است. در مورد ایران نیز علاوه بر نظام حاکم،انتخاب رئیس جمهور، مجلس و  تقسیم بندی کشور به لحاظ سیاسی و انتخاب مدیران آنها ( استاندار، فرماندار و شهردار ) همه نوعی تقسیم بندی از مدل سیاسی کشور هستند .

مدل اجتماعی :

در صحبت از این مدل می توان از آمارهای اجتماعی نام برد مانند نرخ رشد جمعیت، وضعیت سلامت مردم و اجتماع، امید به زندگی، کیفیت زندگی، آمار مهاجران ایرانی، سبک رفتار و تصمیم گیری مردم در مورد مسائل مهم کشور و مسائل روزمره که این موارد معرف  مدل اجتماعی یک شهر، استان و کشور است .

مدل اقتصادی :

سیاست های پولی، عرضه و تقاضا، تورم، تولید ناخالص ، نرخ رشد اقتصادی ، نظام بانکی کشور و سود بانکی و تسهیلات نیز به نوعی تقسیم بندی از مدل اقتصادی هستند.

مدل فرهنگی :

بخشی از این تقسیم بندی شامل سینما، تئاتر، شعر و ادبیات ، موسیقی و معماری می شود. در موارد دیگر نیز رفتار مردم در مورد بعضی ابزارها و شبکه ها و کمپین های اجتماعی را نیز میتوان در این مدل قرار داد.

مدل علمی :

موردی که برای مدل علمی به ذهن میرسه دوره  MBA متمم است. تقسیم بندی این دوره به ۶ ترم که هر ترم نیز خود به چند درس تقسیم شده است.

۱ – ترم مقدماتی ۲- ترم پایه ۳ – ترم تکمیلی یک

۴- ترم تکمیلی دو ۵- کارگاه های دوره MBA و ۶- منابع تکمیلی است . یک مدل برای اینکه MBA را بهتر درک کنیم .

مثال دیگر سطوح یادگیری بلوم است که در درس مهارتهای یادگیری دوره ترم مقدماتی مطرح شده است که مدل علمی برای اینکه مفهوم یادگیری را بهتر درک کنیم .