Menu
نویسنده مطلب : سعید صلاحی

مطلب مورد بحث:

یک تکنیک مفید در برنامه ریزی برای آینده


فکر میکنم اکثر کسانی که تجربه ی برنامه ریزی را دارند یکبار این تخمین اشتباه از توان وظرفیت خود را تجربه کرده اند.

این درس برای من مفید بود همانطور که در ابتدای بحث مطرح شد من در دسته کسانی هستم که برنامه خود را بیشتر از ظرفیت ام پر میکنم.(چون درونگرا هستم با گزینه دوم یعنی قرار های دوستانه مشکل ندارم)

تجربه من بیشتر تو بوک مارک کردن سایت هایی بود که دوست داشتم محتوا هایشان را مصرف کنم و یادمه یک زمانی دیدم که در زیر انبوهی از سایت ها و اپلیکیشن های آموزشی غرق شده ام و هر مطلبی را با تیتر جذاب ذخیره می کردم به امید اینکه در آینده ای نامعلوم آن ها را مطالعه کنم.

راه حل من این بود که تلاش میکنم به صورت موضوعی جلو بروم.(مثلا فعلا دارم در مورد برنامه ریزی مطالعه می کنم) و هر کتاب یا محتوای جذابی را که دیدم ابتدا از خودم میپرسم که آیا این روز ها دارم در مورد این موضوع مطالعه میکنم یا نه؟! در قدم بعدی سوال ها و تکنیک های دن اریلی هم بسیار میتونه کمک کننده باشه که آیا اگر همین فردا باشه حاضرم این محتوا را مصرف کنم و اگر اتفاق غیر منتظره ای بیفته و به هر دلیلی نتوانم این محتوا را مصرف کنم آیا خوشحال می شوم یا ناراحت؟!

البته این موضوع به بحث الویت بندی هم ربط پیدا می کند.
یادمه یه جایی خوندم که الویت بندی کار های مهم و غیر مهم را همه بلد اند چیزی که ارزشمند است الویت بندی کار های مهم از کار های مهم تر هستش.

با تشکر