Menu
نویسنده مطلب : سمیه درکانی

مطلب مورد بحث:

حتی اگر شجاع نیستی (جکسون براون)


چندروز پیش به یکی از دوستان یک انتقادی وارد کردم با این مضمون که تو هیچ وقت به زمانبندی اهمیت نمیدی. هیج وقت نمی تونم رو حرفت حساب کنم چون وقتی میگی فردا من باید به سه روز دیگه فکر کنم ، و وقتی میگی تا اخر هفته معمولا منظورت دو هفته دیگه ست.

جوابش این بود که حق با توئه و این مسئله ارزوی خودمه، اینکه بتونم این مسئله رو بهبود بدم.

من با چشمانی گرده شده از تعجب نگاش کردم و پرسیدم، آرزوت این بوده؟؟؟؟؟؟

ندیدم براش تلاشی کنی…. اینطور به نظر نمی رسه

با خوندن این متن و رسیدن به این جمله ” ه خاطر داشته باش که برندگان، کارهایی را انجام می‌دهند که بازندگان، به خوبی می‌دانند و می‌شناسند و فرصت‌اش را هم دارند. اما رغبتی به انجام آن ندارند.”  یاد مکالمه خودم و دوستم افتادم.

 

 

و یه جمله دیگه:

فراموش نکن که مهم‌ترین نیاز عاطفی انسانها این است که تحسین شوند.

تا میتونیم اطرافیان مون رو تحسین کنیم. (مخصوصا اگر اطرافتون دختر زیاد میبینید.) آدم ها به شدت از این فقدان این مسئله رنج می برند. تحسین کنیم تا دیگران هم زبان  تحسین باز کنند. تحسین کنیم تا تحسین کردن عادت همگی ما شود.