Menu
نویسنده مطلب : نگار حکیمی ها

مطلب مورد بحث:

عوامل و موانع پرورش و شکوفایی استعدادها


باسلام

من دقیقا نمی دونم کدوم استعدادم بیشتر از بقیه است ولی در  استعداد تحلیلی ، کار با اعداد و استفاده از انگشتان از بقیه بهترم . تو مدرسه همیشه ریاضیاتم عالی بود به جرئت میتونم بگم تا اول دبیرستان وقتی معلم سوال رو پای تخته می نوشت من به صورت ذهنی جواب رو میتونستم بگم. با دستام هم میتونم ساعت ها کار کنم و خسته نشم اصلا کار با دست ها که یه تفریح فوق العاده است برام خصوصا وقتی عصبی ام کمکم می کنه توی مباحث تحلیلی هم خیلی عالیم عاشق تحلیل کتاب،فیلم و مباحث مختلف اجتماعی ام اینو بگم که کسانی که به صحبت هام گوش میدن همیشه میگن که خیلی جذاب حرف می زنی تازگی ها هم یه کلاس تحلیل فیلم میرم که این استعدادم رو خیلی پرورش میده. خب من رشته ام معماری است و در همین زمینه هم کار می کنم موقع انتخاب رشته فکر می کردم که این رشته هم ریاضی داره هم کار با دستان و هم طراحی که تو همش استعداد دارم ولی بعد از قبولی توش فهمیدم اصلا ریاضی نداره!!! البته درسهای محدودی در حوزه فیزیک دینامیک مثل حل بار و … داشت که من همیشه نمره بالا می آوردم ولی کلا خیلی تو حوزه ریاضی و منطق نیست و این منو به شدت ناراحت کرد بعضی وقتها فکر می کنم من استعدادم رو تو این ضمینه سوزوندم. البته تو حوزه کار با انگشتان و طراحی  نیازم رو جواب میده ولی خیلی وقتا فکر می کنم با بچه های این رشته خیلی متفاوتم یعنی نگاهم به رشتم فرق میکنه چون نگاهم معمولا منطقی و ریاضی گونه است و نگاه بقیه هنری. البته طرح هام از خیلی هابهتره ولی چندین بار خواستم رشته ام رو تغییر بدم اما بازم ارشد همین رشته رو گرفتم احساس میکنم بچه های معماری هوش ریاضی فوق العاده ضعیفی دارند . سر کار هم که میری کسی با انگشتان کار نمیکنه طراحی با دست هم خیلی ها بلد نیستند و اونو وقت تلف کنی میدونن یه چیز دیگه که برای این رشته مهمه توانایی متقاعد کردن کارفرما برای طرحت هست که فکر میکنم به حوزه استعداد سیلوگرام مربوط بشه که من توش اصلا خوب نیستم همیشه بازی با کلمات برام عذاب آور و سخت بوده . البته خوبی این رشته اینه که شاخه های مختلفی داره  و آدم های مختلف رو با استعدادهای مختلف درش جا میده امیدوارم بتونم جاموتوش پیدا کنم