Menu
نویسنده مطلب : امیرحسین ریاحی

مطلب مورد بحث:

روش های تصمیم گیری | آشنایی با سیستم یک و دو در فرایند تصمیم گیری


 

عجیب اینکه وقتی فکر میکنم خیلی از تصمیم های مهم زندگی مثل انتخاب همسر، انتخاب رشته، انتخاب شعل را بر اساس سیستم یک گرفته ام ولی تصمیم های کم اهمیت تر مثل خرید موبایل یا لپتاب را با سیستم ۲ میگیرم. اینکه از نتیجه تصمیمهای مهم زندگی تقریبا راضی هستم بنظرم بیشتر متکی به شانس بوده تا تحلیل دقیق.

اما اخیرا سعی میکنم کمتر تصمیماتی که بهتر است با سیستم دو گرفته شوند را با سیستم یک بگیرم. ولی باز هم گاهی مواردی هستند که کنترل نمیشوند.

برای مثال حدود ۳ ماه پیش راجع به تخصیص اعتبار به یک مشتری تصمیم نوع یک گرفتم که البته بعد مجبور شدم برای توضیح آن به همکارانم از شواهدی مانند سابقه کار و شناخت فردی و میزان در آمد کسب کار آن مشتری بعنوان تضمین رها نکردن کار استفاده کنم.

 

در مورد بخش دوم:

انتخاب رشته بنظرم تصمیمی بود که با سیستم یک گرفتم و در نهایت از ادامه تحصیل منصرف شدم. مهمترین دلیل این بود که آینده ای به عنوان یک مهندس نرم افزار برای خودم نمیدیدم. تصمیم گرفتم بعد از ۳ سال جلوی ضرر بیشتر را بگیرم. قطعا بهتر بود در ابتدا به سمت علوم تجربی یا علوم انسانی جهت گیری میکردم.

اما پیدا کردن تصمیمی که با نوع دوم گرفتم و الان فکر میکنم یابد با نوع یک می‌گرفتم، کمی سخت تره. از نظر من دو مورد میتونن باعث پشیمانی شوند. اول اینکه در از وقت زیادی که برای یک تصمیم با راه حل مشخص گذاشته اید پشیمان شوید و دوم اینکه فکر کردن زیاد باعث شده باشه مسئله بیش از حد لازم براتون پیچیده شده باشه.

شاید برای من مثلا فکر کردن زیاد برای انتخاب یک غذای معمولی در یک رستوران باشه. اینکه مواد مصرف شده در هر کدوم رو بخونم حدود ۱۰ دقیقه زمان برای یک تصمیم ساده صرف می‌کنم.