Menu
نویسنده مطلب : حامد قربانزاده

مطلب مورد بحث:

حسابداری ذهنی و روش‌های خلاقانه‌ی خود فریبی | دن اریلی


من به شخصه برای فرار از واقعیت های حسابداری در مورد هزینه های اضافی که انجام می دم،اکثرا اون هزینه رو  به تعداد روزها یا زمانی که می تونم از اون وسیله استفاده کنم تقسیم می کنم، مثلا در مورد یه وسیله دیجیتال به این فکر می کنم که شاید دو یا سه سال ازش استفاده کنم و این یعنی ۷۰۰ تا ۱۰۰۰ روز، پس به ازای هر روزی که دارمش مبلغ خیلی ناچیزی قراره پرداخت کنم و ارزشش رو داره.