Menu
نویسنده مطلب : سارا عشقی

مطلب مورد بحث:

تعریف سیستم و تفکر سیستمی


ضعفی که در اغلب سازمانهای و دستگاههای دولتی مشخص است همین تفکر سیستمی است. طبق تعریف درس بیشتر یک مجموعه انسانی است تا یک سیستم نیروی انسانی ؛ افراد سیستمی فکر نمی کنند و مدیران و سیاست گذاران هم متاسفانه سیستمی فکر، تصمیم گیری و عمل نمی کنند . به همین جهت معمولا خروجی قابل مشاهده و قابل اندازه گیری هم ندارند.
در خصوص این موضوعات معمولا یکی از فیلمهای آکیرا کوروسوا به یادم میاد که هرچند موضوع اصلی فیلم مربوط به مفهوم زندگی است ولی در خلال این موضوع معضل و مشکل سیستمی شهرداری در ان تاریخ از ژاپن کاملا مشهود است .
داستان مربوط به دغدغه فکری یک کارمند در حال بازنشسته است که به علت سرطان در حال مرگ است . اما خب اون کارمند شهرداری در یکی از ادارات است . موضوع از این قرار بود که افراد یک محله فقیر با مشکل آلودگی، فاضلاب و خرابی های دیگر در محوطه زندگی و فضای بازی بچه ها شون مواجه بودند، که باعث آزار ساکنین و بیماری بچه ها میشد. برای حل این مشکل به شهرداری رفتند و هر اداره ای میگفت این مربوط به انجا نیست و به اداره دیگر ارجاع می دادند و نهایتا به هیچ اداره ای مربوط نمی شد. البته نهایتا قهرمان داستان به تنهایی و با پیگیری و تعامل با مدیران دیگر توانست اون کار رو به سرانجام برسونه.
متاسفانه ادارات مختلف یک معاونت یا یک سازمان معمولا از کارهای همدیگه خبر ندارند و هیچ تعاملی هم با هم انجام نمیدهند. کافی است موضوع نامه ای کاملا شفاف نباشد، نامه مذکور مثل یه توپ به هم پاسکاری شده و به درستی جواب داده نخواهد شد که بسیار آزاردهنده است.
نام فیلم : زیستن(۱۹۵۲)=To live
  کارگردان : آکیرا کوروساوا