Menu
نویسنده مطلب : سارررا

مطلب مورد بحث:

نکته هایی در مورد موفقیت که کمتر به ما می‌گویند


من نمی  دونم چرا اینجا دست و دلم به کامنت نمیره! شاید به خاطر خط کشی های زیاد اینجاست …
*
بسیاری از ما جواب همه سوالهامون گزینه های دوم بوده، مردم، پدر و مادر، دوست و آشنا، وجهه اجتماعی و … همه چیز غیر از خودمون.
حالا البته، هر کاری می خوام بکنم اول می پرسم من اینو دوست دارم؟ انجامش منو خوشحال می کنه؟ برام چه منافعی داره؟ به کسی جز خودم سودی می رسونه؟
آخه از امیرمهرانی شنیدم که می گفت ارزش آفرین باشین. خیلی جمله شیرینی بود. به قول مولانا:
مرغی که بر آن کوه نشست و برخاست / بنگر که در آن کوه چه افزود و چه کاست
دوست داشتن به نظرم معیار خوبیه. وقتی ما نسبت به انجام کاری حس خوبی نداریم معمولا به خاطر همسو نبودن با روحیاتمونه. البته نباید تبدیل به تنبلی و راحت طلبی بشه.