Menu
نویسنده مطلب : معصومه شیخ مرادی

مطلب مورد بحث:

حافظه برای طراحی


این مطلب رو که خوندم یاد مسیریابی توی کوهنوردی افتادم که اصل خیلی مهمی هست و قدیمی تر ها همیشه به فراگیری آن تاکید دارند و می گویند تو مسیری که حرکت می کنید هر ده دقیقه یکبار پشت سرتون رو نگاه کنید و مسیر رو به خاطر بسپارید. میتونید مسیر رو با علائم و نشانه ها نیز تو ذهن خودتون تثبیت کنید اما واقعیتش اینه که من اصلا به مسیر حرکتم دقت نمی کنم و سرم رو میندازم پایین و حرکت می کنم اگه تها هم باشم مطمئنا مسیر رو گم می کنم علت اصلی اون رو عدم تمرکز میدونم و خوب نگاه نکردن دقت نکردن حواس پرتی…و مثلا اگر یک تصویر رو به من نشان بدهند که بعدا رسمش کنم به علت اینکه کلا آدم کندی هستم زمانی طول میکشه که با اون تصویر ارتباط برقرار کنم و بعد به ذهنم بسپارم. و نکته دیگه اینکه من فکر می کنم این استعداد در آدمهایی که به جزئیات توجه می کنند شاید بالاتر باشه. و شاید هم به درونگرا بودن و برونگرا بودن مرتبط باشه…راستش من وقتی از یه مسیری دارم حرکت می کنم اونقدر ذهنم مشغول چیزهای دیگه میشه که دفعه بعد برم ممکنه اون مسیر رو به سختی پیدا کنم…

در کل نتیجه می گیرم در خصوص این استعداد مشکل من عدم تمرکز هست و حواس پرتی و عدم دقت و کمی هم عدم اعتماد به نفس در کارهایی که کمی شهودی به نظر می رسند. که منجر به پایین بودن این استعداد در من میشه . مثلا وقتی یه نامه رو می خونم بعضی قسمتهاشو اصلا نمی بینم و دو سه روز بعد که نگاهش می کنم میفهمم ا نامه قسمتای دیگه هم داشته تو خونه هم به حوس پرتی معروفم همیشه وسیله هاو اینور اونور گم میکنم. ضمن اینکه خیابونای محل زندگی ام رو راحت می تونم تجسم کنم اما هتل اصلا…تو این استعداد متوسط رو به بالا هستم.