Menu
نویسنده مطلب : امیر حسین بابایی

مطلب مورد بحث:

نکته‌ای پیش از قضاوت کردن در مورد دیگران


من فکر می کنم این جمله از ویرجینا ولف بسیار هوشمندانه نوشته شده  و میشه با توجه به ساختار جمله به این نتیجه رسید که درک و کنار اومدن با واقعیت خودمون هیچ الزامی برای درک واقعیت دیگران نداره به نوعی شاید بشه گفت که درک خودمون صرفا یه شرط لازمه برای درک دیگران هستش نه شرط کافی .

من فکر می کنم  موضوع اساسی در درک و شناخت ما از دیگران  وجود خطاهای شناختی هستش شاید معروف ترین این خطا در این باره اثر هاله باشه.

ما اولین بار که با کسی برخورد می کنیم به خاطر یک یا چند ویژگی مشهودش که به چشمم مون میاد و به واسطه خطا های شناختی ممکنه شیفته اش بشیم و فکر کنیم که این شخص بدون عیب و نقص هستش.

ولی بعدا با تعامل بیشتر و شناخت بیشترِ اون فرد بتی که از اون ساختیم می شکنه و بلافاصله احساس شکست می کنیم و به عنوان انتقام اون فرد رو طرد می کنیم

اما ارتباط این موضوع با عزت نفس فردی شاید به خاطر این باشه که فردی که عرت نفس بالایی داره  چون واقعیت های خودشو درک کرده و از خودش نفرت نداره و ویژگی های بد خودش رو پذیرفته و با خودش دوست هستش در مقابل کس دیگه ای با عزت نفس پایین تر، به احتمال بیشتر بهتر میتونه واقعیت رو بپذیره و این نفرت و نقص حاصل از شناخت بیشتر رو رو قبول کنه و کنار بیاد باهاش.