Menu
نویسنده مطلب : امیرمحمد بابائی

مطلب مورد بحث:

تا چه حد می‌توانید انتزاعی و مجرد فکر کنید؟


یکی از مصداق های  تحلیل انتزاعی تحلیل و فکرکردن درباره مسیر زندگی، رشد و توسعه فردی است که هم میتونه سازنده باشه هم مخرب.

قصد تعریف و تمجید ندارم(چون نیازی به تعریف من نیست و دوستان بهتر از من ایشون رو میشناسند و هم اینکه با قوانین کامنت گذاری متمم آشنا هستم) -مثالی بهتر پیدا نکردم – ولی دوست و معلم عزیزمون محمدرضا شعبانعلی در استفاده از تحلیل های انتزاعی در این زمینه ها (مسیر زندگی، رشد و توسعه فردی) واقعا شاخص و توانمند هستند.

کافیه نگاهی به روزنوشته ها بندازیم تا ببینیم ایشون چطور به این مسائل فکر مکنند؛ گاهی انقدر کلی و از بالا صحبت میکنند که انگار پای حرف های یک فیلسوف نشسته ای. (و یک کلمه از حرف ها شون رو نمی فهمی:)).

این قسمت سازنده تفکر انتزاعی است: گاهی باید از بالا فعالیت ها و مسیر کلی را بررسی کنیم و ببینیم آیا در مسیر درست قرار داریم یا نه، و اونقدر سرگرم جزئیات نشیم که یکباره سر از ناکجا آباد در بیاریم.

اتفاقا قسمت مخرب تفکر انتزاعی هم میتونه همینجا باشه که از این بالا پایین نیاییم و از جزئیات و کار های کوچیکمون یا به قول خودمون میکرواکشن ها  غافل بشیم و یادمون بره که همین میکرو اکشن ها هستند که مسیر ما را میسازند.

اینجاست که فرد شاخص مذکور مثل یک دوربین با زوم قوی (از نوع اپتیکالش) دوباره Zoom In میکنه و درباره میکرو اکشن ها صحبت میکنه( و من دوباره به خودم امیدوار میشم).

========================================================================================

بعد از ثبت کامنت دیدم فردا اولین سالگرد متممی شدنم هست به همین خاطر ویرایش رو زدم و این قسمت رو به دیدگاهم اضافه کردم.
کاش زود تر این اتفاق می افتاد.