Menu
نویسنده مطلب : احسان تاجیک

مطلب مورد بحث:

برنامه ریزی و چالش اقدام‌های رها شده و ناتمام


خانم یاسمین

سعی می کنم درکتون کنم . بنا بر درس هایی که تا اینجا خوندم و تجربه شخصیم پیشنهاد می کنم که برای اینکه این بی انگیزگی کم بشه درس بی انگیزگی و فرسودگی ناشی از اقدام های همزمان  را یکبار دیگه عمیق تر بخونید . نکته ای که بنده ازاین درس متوجه شدم و شاید به درد شما هم بخوره این هست که یکدفعه چند برنامه را همزمان شروع نکنید. و البته خود این مورد به جسارت زیاد و شناخت عمیق وضع موجود از خودمون و هدف گذاری درست به جای طراحی اقدام ها احتیاج داره .

 

نکته کاربردی که به عنوان میکرو اکشن ( گامی کوچک برای دستیابی به اهداف بزرگ) که به ذهنم میرسه ( که البته اول به خودم میگم ) اینه که به غیر از سر کار رفتن ( که نمیشه ترکش کرد) ببینید عمیقا کدومیک از اینها از همه مهمتره و برای اون یه برنامه منظم روزانه ۱۵ دقیقه الی ۳۰ دقیقه طراحی کنید و اون را به مدت ۴۰ روز اجراش کنید ( خود این عدد ۴۰ هم رمز رازی داره که از منظر دیگه ای متمم جان بهش پرداختند ) و بعد از تثبیت این نظم شخصی در ۱۵ دقیقه یا ۳۰ دقیقه  که اثراتش را متوجه شدید ، کم کم و با احتیاط برنامه های دیگه را بهش اضافه کنید .