Menu
نویسنده مطلب : طاهره خباری

مطلب مورد بحث:

درباره تناسب شاخه و ریشه


خوندن این متن منو یاد یکی از نوشته های عرفان نظرآهاری در کتاب من هشتمین آن هفت نفرم انداخت: به این درخت نگاه کن، به شاخه هایش. پیش از آنکه دستهای درخت به نور برسد، پاهایش تاریکی را تجربه کرده اند. گاهی برای رسیدن به نور باید از تاریکی عبور کرد.

و این برای من یعنی پیش از آنکه بخواهی در بیرون به نور برسی، سبز شوی، درخت شوی و ثمر بدهی، قبلش باید ریشه هایت در درون خاک وجودت به خوبی رشد کرده باشند. تا اگر روزی ناخوشی های زندگی مانند پاییز برگ هایت را ریخت و زمستان ناامیدی شاخه هایت را خشکاند، به اتکای همان ریشه ها بتوانی در بهار دوباره سبز شوی، شکوفه بدهی و ثمر. و در تابستان سایه ای سبز و خنک باشی برای دیگران.