Menu
نویسنده مطلب : محمد نصری

مطلب مورد بحث:

رهایی از مهرطلبی | برنامه ۲۱ روزه پیشنهادی هریت بریکر (هفته دوم)


به نظر من هرکسی اول از همه خودش رو دوست داره و بیش‌ترین اهمیت رو به خودش میده.

دقت کنید کسانی که به عکس‌های دست جمعی که گرفته شده نگاه می‌کنن اول از همه دنبال خودشون تو عکس می‌گردن و بدون توجه به افراد دیگه ای که در عکس حضور دارن روی سمتی که خودشون هستن زوم می‌کنن تا از نزدیک ببینن چطور افتادن تو عکس و به اندازه‌ی کافی خوب هستن و توجهی به دیگران ندارن.

یا اینکه در مهمونی و جشن عروسی، کسانی که به مهمونی دعوت شدن – آقا و خانمش هم فرق ندارد – آرایشگاه رفتن و فاخرترین لباس‌هاشونو پوشیدن. همه حواس‌شون به خودشونه.

اینا همه نشون‌هایی که همه فقط حواس‌شون به خودشونه. این رو بپوشم یا این حرف رو بزنم که دیگران خوششون بیاد. یا اینو نگم ممکنه فلانی ناراحت بشه یا دیگه منو تحویل نگیره و یه عالم رفتار دیگه جهت تاییدطلبی دیگران، همش بیهوده ست.

من فکر می‌کنم نباید برای کسی زندگی کرد، زندگی همین یه باره و ما هیچ وقت به جوانی امروزمون نخواهیم بود واقعن حیفه وقت‌مون رو صرف تأیید گرفتن از دیگران کنیم، برای ناراحت شدن یا نشدن کسی، بله بگیم و زیر بار این رودربایستی له بشیم.

با هر قیمتی سعی کردن برای خوب جلوه دادن خود در چشم دیگران حماقت محض و نمود کامل ضعف شدید عزت نفسه.