Menu
نویسنده مطلب : آفاق رحمانی

مطلب مورد بحث:

کاربردی کردن آموخته‌ها: آیا به تفاوت آموختن و به کاربردن توجه کرده‌اید؟


اغلب به مددجویان آموزش داده می شود چگونه فکر خود را معطوف به مسایلی کنند که در راستای آموزه دریافت شده و بخصوص، گریز از روشهای نادرست و گاها متداول باشد. معمولا مربیان از خود می پرسند شدت نیاز مددجو به دریافت روشی کاربردی چیست، مددجو در چه مرحله ای از نیازمندی به روشهای موثرتر قرار دارد و اینکه در حال حاضر چه مسئله یا موضوعی در موارد آموزشی بیشتر از سایر موضوعات برای وی حیاتی است و اینکه مددجو در چه زمینه ای بیشتر استعداد و آمادگی تغییر و دریافت آموزه را دارد.

کاربرد، به منزله استفاده از روشی درست در راستای روند یک فعالیت یا کاری ذهنی یا فیزیکی است بنابراین، روش ارائه شده باید گنجینه فکری فردِ گیرنده آموزش را بشناسد، به شرایط محیطی و درونی وی تا حدی که به روند پیشبرد بسوی هدف کاربرد روش مربوط می گردد واقف باشد و قدرت جلب انگیزش درونی وی را برخوردار باشد.

راهبردهایی که زیرساختهای محکمتری جهت باور راهکارها می سازند، بیش از سایر راهها موثر واقع می شوند چرا که در دراز مدت با اندک تغییری بر قوه خود باقی خوهند ماند.