Menu
نویسنده مطلب : آفاق رحمانی

مطلب مورد بحث:

مدیریت با ریسک صفر‌ (گفتگو درباره کارتون)


کاریکاتور دوم، اثری از Birol Cun:
مدیریت در شرایط اتهام برانگیز شاید نامی درخور باشه. شما ظاهرا شخصی منحصر بفرد در مقام تصمیم گیری در مجموعه ای هستید که در هر شرایطی که مجموعه اراده کنه، مورد شلیک و اصابت ضربه ای سنگین قرار خواهید گرفت در حالیکه همین افراد علی الظاهر به ماشه ای که شما را در تیررس اهدافش قرار داده، برخورد فیزیکی نداشته اند و در نتیجه در همه شرایط چه سودآور و چه خسارت دهنده، باید منتظر عواقب خطرناک شرایط موجود باشید. البته بدون اینکه هرگز بفهمید چه کسی ماشه را چکانیده!
کاریکاتور سوم، اثر دوسان لودویگ:

به نظر می رسه بشه به حال کسانی تعمیمش داد که رتبه ای درخور ندارند ولی چون به جایگاهی قابل مشاهده و در دیدرس انظار عموم قرار دارند، سعی به بزرگنماییِ موفقیتهای کاذب خود دارند.

 

کاریکاتور آخر:

کنایه از دستورات و فرامینی داره که قائم به فرد هستند و شخصیت فرد فرمانده چون به هوایی بسته است و ناپایدار و موقته، بسته به امنیت ابقاء در پست کنونی و یا فرار بنا به تهدیدات شغلی، جمع تصمیم گیرنده خواهند ماند و مقبره ای به درخواست اجابتِ دعای آمرزش، گوری که در آن هیچ جسدی عینیت به حضور نداره و فقط یادواره ای در تاریخ نوع تصمیمی که گرفته یا نگرفته شده، مثل قصه ای که در همون جمله مصطلحِ روزی بود  و روزگاری بود، به پایان می رسه.