Menu
نویسنده مطلب : امیرحسین ریاحی

مطلب مورد بحث:

برای مشورت در تصمیم گیری به چه کسانی مراجعه می‌کنید؟


میتونم بگم من از چند ماه قبل از خوندن این مطلب شروع به شک کردن در مفید بودن مشورت کرده بودم.

مسئله اینه که وقتی فردی سعی میکنه خلاق و پیشرو باشه غالبا از طرف عموم همکاران، خانواده، و کلیت جامعه محافطه کار و سکون طلب جامعه مورد نقد قرار خواهد گرفت.

گاهی حس میکنم ثمره مشورت من اغلب در خلاف جهت ارده اولیه من عمل کرده.

اخیرا مدل ذهنی تقریبا جدیدی در ذهنم شکل گرفته. عموما بعد از مشورت راه حلها را فیلتر میکنم و  توصیه و دلایلی که از محافظه کاری نشعت میگیرند و یا حاصل از تفاوت بنیاذی فکری و مسیرهای حل مسئله متفاوته رو حذف می‌کنم.

سعی من بیشتر پیدا کردن مواردیه که من در فرایند حل مسئله و تصمیم گیری ندیده گرفتمشون یا بهشون کم توجه کردم.

نکته دیگه‌ای که اینجا بنظر من وجود داره اینه که گاهی وقتی در مورد کسانی که از ما جلوتر هستند و در حالت رویایی قرار دارند مواجه میشیم موضع از مشورت کردن به بیرون سپاری تصمیم گیری تغییر میکنه. یعنی اینکه به حدی به تجربه اون فرد اعتماد میکنیم که مواضعش رو بدون چون و چرا قبول میکنیم.