Menu
نویسنده مطلب : جواد عزیزان

مطلب مورد بحث:

مزایا و معایب کار کردن برای شرکتهای بزرگ


☼ فکر می کنم این جمله به خودی خود تلنگری است برای همه ما. چه در شرکت های بزرگ کار کنیم و چه در شرکت های کوچک. ما فارغ از اینکه کجا کار می کنیم باید به طور مستمر عملکرد خودمان را ارزیابی و نقد کنیم. بایستی در مقاطعی از سال، خودمان را به چالش بکشیم. باید ببینیم که در مسیر حرکت مان، آیا چیزی یادگرفته ایم یا اینکه کارهای یادگرفته شده سال های قبل را مرور کرده ایم. سهم تکرار در کارهای ما چقدر است؟

☼ در شرکت های بزرگ، ما تصور می کنیم که امنیت شغلی داریم و دیگر خیالمان راحت است که حتی اگر حرکت هم نکنیم این سازمان است که بالاخره حرکت می کند و ما را رو به جلو می برد. در شرکت های کوچک هم ممکن است چنان به خودمان و کارمان مشغول شویم که از توسعه فردی خود غافل می شویم. چنان سرگرم شویم که فرصت یادگیری های جدیدتری را نداشته باشیم. به نظرم فارغ از اینکه در کجا هستیم باید به این موضوع فکر کنیم که اقلام قابل تحویل من (Deliverable) در کار کدامند؟ آیا توانسته ام سبد آنها را متنوع تر کنم؟ آیا توانسته ام آنها را به روز رسانی کنم؟ آیا اگر همین حالا از شرکت برم بیرون، این مهارت ها و توانایی های من، خریدار دارد؟ ده سال بعد چطور؟

☼ به نظرم در سازمان های بزرگ نقش واحد منابع انسانی در به حرکت واداشتن افراد بسیار مهم است. فکر می کنم یکی از کارهایی که باید واحدهای منابع انسانی سازمان بزرگ انجام دهند این است که کارکنان را پس از استخدام رها نکنند. باید دائم انها را با برنامه های مختلف(کتاب خوانی، آموزش، آزمون و …) درگیر کنند. به کارکنان تکلیف بدهند و از آنها کار بکشند. فکر می کنم بی ارتباط با موضوع نباشد که در اینجا از آزمایش رفتاری دن اریلی یاد کنم. آزمایشی که در ارتباط با زمان تحویل مقاله در سه کلاس دانشگاه MIT انجام شد. دن اریلی به دانشجویان کلاس اول، گفت زمان تحویل پروژه را خودتون انتخاب کنید و اگر انتخاب کردید دیگه قابل تغییر نیست. برای دانشجویان کلاس دوم، زمانی برای تحویل مقاله تعیین نکرد (بدون محدودیت) و برای کلاس سوم، سه موعد در طول ترم برای تحویل ۳ مقاله تعیین کرد. نتایج جالبی بدست آمد. بهترین نتیجه را کلاس سوم از آن خود کرد. زمانی که آمرانه برای افراد مهلت تعیین کرده بودند. بدترین نتیجه هم در کلاسی بدست آمد که انعطاف پذیری کامل وجود داشت و از محدودیت برای افراد خبری نبود.