Menu
نویسنده مطلب : مریم قربانی

مطلب مورد بحث:

به دست خودم، پای‌بند شدم (گفتگو درباره کارتون)


۱- کمک فکری دادن به کسیکه در دنیایی از احتمالات و اما و اگر ها گیر کرده .البته یکی از آن راه حل ها می تواند این باشد که به جای اینکه پیشنهاد و راه حل بدهد دستش را بگیرد و از آن افکار بیرون بیاورد.شاید  نمی داند که اصلا مشکلی وجود ندارد و او توهم دارد چون خیلی وقتها وقتی از زاویه دیگری به قضیه نگاه شود مشکل نیست.

۲-

۳- نگاهی دارد به دنیای امروزی ومقایسه  میزان ارتباط انسان با دیگران ویا با فضاهای مجازی .چالشی بزرگ و خطری بزرگتر که بجای خانواده و دوستان و اقوام در موقعیت ناراحتی و غم این کانالهای تلگرام و اینستا و … جایگزین شوند.

۴-چو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاست

سخن شناس نه‌ای جان من خطا این جاست

سرم به دنیی و عقبی فرو نمی‌آید

تبارک الله از این فتنه‌ها که در سر ماست

در اندرون من خسته دل ندانم کیست

که من خموشم و او در فغان و در غوغاست

۵-وقتی انسان در فضای مجازی و رسانه ها غرق شود علی القاعده باید دنیا را از نگاه لنز و تصویر آنها ببیند . والبته دنیایی که آنها نمایش می دهند تاریک و  ظلمانی است و روشن نیست و انسان را به اگاهی نمی رساند .

۶-  شتاب و سرعت پیشرفت تکنولوژی که از انسانها جلو افتاده و حتی انسان توانایی رسیدن به مرحله های قبلتر تکنولو ژی برسد و انسان شده مصداق … خود کرده را تدبیر نیست  وآن جمله معروف ماروین مینسکی در بحث هوش مصنوعی که:
فقط چند دهه با زمانی فاصله داریم که کامپیوترها بیشتر و بهتر و دقیق‌تر از ما بفهمند و تصمیم بگیرند و فکر می‌کنم که آنها در آن زمان، ما را در حد حیوان خانگی خود هم قبول نخواهند داشت.
۷- انسانهای در هم تنیده اما با جهت های مختلف حرکتی که هرکدام دیگری را مانع حرکت و پیشرفت خود می داند و منتظر است که آن دیگری حرکت کند و اورا آزاد کند
۸- ….

تو خود حجاب خودی حافظ از میان برخیز