Menu
نویسنده مطلب : محمدرضا شعبانعلی

مطلب مورد بحث:

حس خوب هدف گذاری


معمولاً وقتی هدف گذاری میان‌مدت یا طولانی‌مدت مطرح می‌شه، هدف‌های استراتژیک زندگی برامون تداعی می‌شه. جوری که انگار، طولانی‌تر شدن افق زمانی هدف، با اهمیت اون، نسبت داره.

اما تجربه‌ی جالبی که برای من پیش اومده، شاخص‌های چند هفته‌ای یا چند ماهه هستند که نقطه‌ی نهایی هم ندارن. اما افزایش و بهبودشون می‌تونه خوشحال کننده باشه.

من چند وقت پیش یه مقدار بذر ریحون خریدم و با یه گلدون و اون‌ها رو کاشتم.

مدتی که سرگرم آب دادن به اون‌ها و پیگیری رشدشون و تعداد ریحون‌های سبز شده بودم، واقعاً انرژی و روحیه‌ی متفاوتی داشتم و حتی برای کارهای دیگه‌ام هم با انگیزه‌تر بودم.

شاخص عددی من، تعداد بذرهای سبز شده بود که هر روز تعدادی بهشون اضافه می‌شد.

ممکنه به نظر خیلی کار ساده و پیش پا افتاده‌ای بیاد (حداقل اولش برای من این‌طوری بود. چون به موجودات زنده‌ای که کمی سریع‌تر هستند مثل آدم‌ها، سگ‌ها، گربه‌ها و پرنده‌ها بیشتر عادت دارم).

اما کم کم به کندی اون‌ها عادت کردم و چند بار آب اسپری کردن روشون و مراقبت ازشون و شمردن روزانه‌شون واقعاً هفته‌های متفاوتی برام ساخت.

به نظرم می‌شه به عنوان یک نوع زمان‌سنج طبیعی و معیار متفاوتی برای سنجش زمان بهشون نگاه کرد. نه بر حسب ساعت و دقیقه، یا روز و هفته. بر حسب تعداد و میزان رشدشون.

پی نوشت: من هنوز هم با این‌که یک گل مشخص و بزرگ رو داشته باشیم و مدام آب بدیم و نگاه کنیم و فردا هم مثل دیروز باشه، راحت نیستم. فکر می‌کنم بیش از حد کنده و شاخص عددی هم به سادگی ازش قابل استخراج نیست.

اما کاشتن ریحون چون قابل شمارش هست و قابل مشاهده، خیلی بهم انگیزه داد. به نظرم یه بار امتحان کنید.