Menu
نویسنده مطلب : امیر

مطلب مورد بحث:

چه مدلی مفید است؟ (ویژگی‌های یک مدل مفید)


مدل ذهنی علمی: مدرک دانشگاهی هیچ اعتباری نداره و با توجه به سطح کیفیت آموزش دراکثر دانشگاه ها (به جز مواردی خاص مثل دانشگاه شریف که البته اونم مطمئن نیستم چون شناختی ازش ندارم) بهتره آدم وقت و پول و انرژیشو برای یادگرفتن علم واقعی جایی به غیر از دانشگاه های رایج در مملکت هزینه کنه.

۱- فراگیر بودن: فک می کنم حداقل تمام دوستان متممی این موضوع را قبول داشته باشن که در ایران این موضوع کاملا فراگیره و مصداق پیدا می کنه.

۲- حداقل استثناء: استثناءهای این مدل در نظر من قطعاً بسیار کمتر از موارد مصداق آن است. ضمن اینکه باور شخص من این است که آن استثناء ها، اگر درس هم نمی خواندند و مثلا به جای درس خواندن وارد بازار کار یا یک رشته هنری و یا حتی مشاغلی مثل مکانیکی و صافکاری هم می شدند به دلیل نوع تفکر و دیدگاهشان باز هم جزو موفق ترین افراد جامعه در خوزه فعالیت خودشان بودند.

۳- قابل تکرار بودن: متاسفانه هر روز داریم تکرار این مدل را در اطرافمان مشاهده می کنیم. جوانان بیکاری که درمانده از جستجوی شغل مناسب فارغ از مدرک و ررشته تحصیلی در مشاغلی همچون راننده تاکسی، پیک موتوری و یا در مرتبه های بالاتر در مشاغلی که ظاهر شیک و مرتب و شاید در مواردی درآمد عالی هم دارد ولی به هیچ عنوان هیچ ارتباطی با رشته تحصیلی و در کل با سواد داشتن ندارد!

۴- فرافرهنگی: خوشبختانه یا متاسفانه به نظر من به غیر از کشور های هم رده و یا پایین تر از خودمان در سایر جوامع مدرن این موضوع (حداقل به این شکل و با این حجم) وجود ندارد.

۵- قابلیت پیش بینی: همان طور که متمم هم مخالف وضع آشفته نحوه آموزش در کشور و مدرک گرایی بدون علم است و احتمالا اکثر دوستان متممی هم با من هم عقیده هستند، کاملا با این روند قابل  پیش بینی خواهد بود که در آینده ای نزدیک جامعه ما انبوهی از مهندسین و متخصصینی را در بر خواهد داشت که از این عناوین فقط نام و مدرک آن را یدک می کشند و به قول محمدرضا شعبانعلی عزیز به طلبکاران اجتماعی و معضلی برای جامعه تبدیل می شوند.