Menu
نویسنده مطلب : محمد وفایی

مطلب مورد بحث:

دانیل گلمن | رواج‌دهنده‌ی مفهوم هوش هیجانی (هوش عاطفی)


برداشت شخصی از مطالب مهم کلیپ تد:

سیم‌کشی مغز ما ذاتا در جهت کمک کردن است.

وضع نامناسب زندگی ما: ما از هر فرصتی برای کمک کردن استفاده نمی‌کنیم، چون توجه ما روی جهات غلط متمرکز است.

ما ذاتا نیازمند کمک کردن هستیم و مغز ما برای این طراحی شده، اما چرا کمک نمی‌کنیم چون شدیداً درگیر مشغولیت‌های خود هستیم.

تازمانی‌که فقط مشغول خود هستید، درباره خود و مسایل خود صحبت می‌کنید، نمی‌توانید رابطه خوبی ایجاد کنید.

از دیگران سوال کنید، سوالی درباره خودشان با استفاده از کلمه تو یا شما.

در ارتباط با دیگران، گوشی را کنار بگذارید، حواس‌پرتی نداشته‌باشید و صرفا به طرف مقابل توجه کنید.

 

و البته چند جمله از متن درس که توجه من را جلب کرد:

اثر یک رابطه‌ی مسموم بر فیزیولوژی بدن، از لحاظ مخرب بودن، تفاوت چندانی با غذای مسموم ندارد.

باید بپذیریم که ما دو ذهن داریم: ذهنی که فکر می‌کند و ذهنی که حس می‌کند.

کشتی جامعه با وزن زشتی‌هایی که درون خود پنهان می‌کند غرق می‌شود. (زشتی‌هایی که دارد نه، زشتی‌هایی که پنهان می‌کند)

مغز ما انسانها برای بودن در کنار سایر انسانها و ارتباط با آنها طراحی شده است.