Menu
نویسنده مطلب : فاطمه طاهریان

مطلب مورد بحث:

تمرین خودآگاهی هیجانی | نوشتن برای "هیچ‌کس"


از نوجونی شروع به نوشتن خاطرات روزانه کردم و کم کم احساس هام به نوشته ها اضافه شد و خیلی خیلی درونی شد طوری که نگران بودم کسی پیداشون کنه و همیشه دغدغه ی قایم کردن نوشته هام رو داشتم:)
زمانیکه فهمیدم نوشتن کمک میکنه اضطرابم کم بشه، علت خشم هام را پیدا کنم و کلا بتونم ذهنم رو مرتب کنم و احساساتم رو بهتر درک کنم میزان نوشته هام خیلی بیشتر شد ، اما خوشحالم نگهشون داشتم با اینکه خیلی کم بهشون سر زدم اما بهم یادآورری میکنند برای بهتر شدن خیلی تلاش کردم . به نظرم امنیت کودک درونتون را هرجور فکر میکنید شدنیه حفظ کنید و نوشته هاتون رو نگه دارید.

نوشتن شدت هیجان کنار واژه ها به نظرم کار جالبیه، اینکار رو گاهی فقط برای میزان خشم ام انجام میدادم ( از کتاب کنترل خشم دکتردویل جنتری آموخته بودم) برای احساس های دیگر هم انجام میدم مطمئنم تاثیر خوبی خواهد داشت.