Menu
نویسنده مطلب : امیر زرگرزاده

مطلب مورد بحث:

فردریک تیلور، تیلوریسم و مدیریت علمی


نکته جالبی به عنوان یک مهندس مخابرات به ذهنم می‌رسد این هست که نگاه تیلور(که یک مهندس مکانیک هم بود) به یک خط تولید و منابع انسانی چه قدر شباهت دارد به نگاهی که مهندس های مخابرات به یک سیستم و اجزای آن دارند.
برای مثال ما در مهندسی مخابرات اجزای یک سیستم را LTI گوییم که کوتاه شده عبارت خطی غیر متغیر با زمان هست. به این معنی که این سیستم‌ها با دو برابر کردن ورودی، خروجی آن‌ها دو برابر می‌شود و با گذ زمان هم پیر نمی‌شوند.
من هم معتقدم انسان یک سیستم است اما یک سیستم بسیار پیچیده که تا حالا دانسته‌های خیلی خیلی کمی در موردش داریم و از فرآیندها و اجزای اون مدل‌های غیر دقیقی داریم.پس ما نباید با گذاره‌های قطعی آن را توضیح دهیم.
 به نظر من که تیلور خستگی و استهلاک انسان را فراموش کرده بود.