Menu
نویسنده مطلب : پورحسن

مطلب مورد بحث:

آشنایی با کلمات و ظرافت‌های کلامی


عاقب به خیری: بیشتر روی مقصد تمرکز دارد تا مسیر. من نمیگویم احساس عاقبت به خیری دارم. پس استمرار نیست. برای فردی که در حال قرق شدن در دریا هست هم میشود امید عاقبت به خیری داشت که عاقبت قرق نشه. خود خیر هم نیاز به اتفاق نظر پیدا کردن دارد.

 

خوشبختی: بیشتر تمرکز روی مسیر هست. موضوع بیشتر درونی هست. در نهایت بیشتر موضوع نظم در مغز و در واقع نظم در خودآگاه هست. برای کسی که در دریا در حال قرق شدن هست امید خوشبختی معمولا نداریم. امکان استفاده به عنوان فعل استمراری را دارد.

 

سعادت: این هم بیشتر هدف هست و کمی هم مسیر. معانی مختلفی حتی مثل برکت را شامل می شود. احساس سعادت کردن چندان متداول نیست. سعادت مندشدن آرزوی متداول تری هست.