Menu
نویسنده مطلب : م حق پرست

مطلب مورد بحث:

ده مرد و یک شلوار


کارتون اول انسانی است که یکدل نیست. هر جزیی از وجود او به سمتی گرایش دارد. ایده های بسیار دارد اما می ترسد اگر یکی را اجرا کند خود را محدود کرده باشد. آن را نیمه رها می کند و به سراغ ایده بعدی می رود.

همه افراد ممکن است کم و بیش دچار این مشکل باشند و افراد تیپ ۷ انیگرام بیشتر از بقیه.

نمونه سازمانی آن سازمانهایی که فاقد بازار هدف مشخص هستند.

در مورد کارتون دوم دوستان نظرات خوبی دادند. چیز تازه ای برای گفتن ندارم.

در مورد کارتون سوم یاد گفته ای از هنری کیسینجر افتادم. «آرمانی که جای پای در واقعیت نداشته باشد نوعی توهم است. » بدیهی است که هزینه وفشار اجرایی کردن  این توهمات بر دوش مردم است.