Menu
نویسنده مطلب : سارا عشقی

مطلب مورد بحث:

تجربه ذهنی | زندگی نامحدود بر روی زمین


به نظر میرسه انسانها با وجود اینکه میدونن مرگی هم هست، با این حال خیلی زود اونو فراموش میکنن و گهگاهی در موارد خاصی به یادش می افتند و شاید حتیبرای یک زمان کوتاه بخوان تغییری در روند زندگیشون بدن ولی باز هم زود فراموش میکنن. احتمالا یکی از خصلتهای انسانی که برای بقا بهش احتیاج داره.

در این صورت چند حالت به نظرم میرسه :

اگه قرار بشه هیچ وقت کسی نمیره اما تولد و باروری همچنان وجود داشته باشه،  به نظرم دنیا جای وحشتناک و غیر قابل تحملی میشه و دیگه حس ارامش و لذت از ان برچیدهخواهد شد .

اما اگه قرار باشه کسی نمیره و موالید هم نباشه بازم دو حالت داره :

اینکه ما تو وضع جسمانی و وضعیت تکاملی که اکنون داریم میمونیم یا فرایند پیری و ویژگی هاش رو هم تجربه میکنیم ( به عبارتی فرصت انجام یا تجربه های خاص را پیدا نخواهیم کرد) که در مورد هیچکدام (چون پیچیده و ناشناخته هست) نمی تونم نظری بدم. چون نمیدونم در اون شرایط انسان چه خصلتهایی خواهد داشت یا نحوه تفکر و نیازمندیهاش به چه شکل خواهد بود.