Menu
نویسنده مطلب : یوسف قادری

مطلب مورد بحث:

ایده هایی برای وبلاگ نویسی


تصور میکنم که لازم نیست وبلاگ نویسی را به تجارب شغلی و مسیر شغلی و مسائل حرفه ای محدود کنیم. مسیری که همه ی ما در حال پیمودن آن هستیم، بیش از آنکه مسیر رشد و موفقیت شغلی و تحصیلی باشد، مسیر سفر زندگی و کمال است. بنابراین تجربیات و دریافتهای شخصی ما در زندگی (به معنای کلی آن) میتواند منحصربفردتر و شنیدنی تر از تجربیاتمان در بخش کوچکی از آن باشد. بخصوص که مخاطبان بیشتری را نیز به طور بالقوه در بر میگیرد. دریافتهای اگزیستانسیال ما در زندگی شاید شبیه هم نباشد ولی از قضا همین یکتا بودن میتواند زمینه ی نوعی همدلی را ایجاد کند. هرچه باشد همه میدانیم که چیزهایی در هرکدام ما هست که در تجربه ی آن تنها هستیم.

تجربه درونی من از طلاق، تولد اولین فرزندم و تجربه ی پدر شدن، دریافت هایم از سفرم به اصفهان، درسی که از درگیر شدن در عشقی عمیق گرفتم، رابطه ی خاصم با مادربزرگم، دریافتی که دیروز از نماز صبح و مراقبه ی بعدش داشتم، تجربه ای که دیشب از دیدن یک تئاتر داشتم، احساسی که با دیدن دوست قدیمی ام پس از ده سال به من دست داد، و بسیاری قصه های دیگر که هر هفته در زندگی پیش می آید میتواند دستمایه ی تحلیلی حکیمانه و روانشناسانه شود که خواندنی است. به شرطی که به حد یک خاطره نویسی خاله زنکی تقلیل نیابد. اگر یک سلبریتی نباشیم، کسی علاقه ای به دانستن کارهای روزمره مان ندارد. ولی دریافت های فردی و تحلیلی که از تجربیاتمان داریم میتواند گیرا و آموزنده باشد. البته لازمه ی چنین کاری قلم روان و طبعی نکته سنج است.