Menu
نویسنده مطلب : ریگار تارگرین

مطلب مورد بحث:

سرپناه (گفتگو درباره کارتون)


کارتون اولی معانی زیادی را به ذهن متبادر می‌کند. از چشم و همچشمی گرفته تا ماشینی شدن زندگی‌ها و تجمل‌گرایی و غیره. اما بیشتر از سایر موارد، با تماشای این کارتون یک چیز ذهن مرا بیشتر با خودش درگیر کرد.

اینکه در به خصوص در دوران کنونی، انگار ارزش‌هایی که بر اساس آن‌ها کارها و افراد و چیزها را اولویت بندی می‌کنیم و بهشان اهمیت می‌دهیم؛ به کلی دستخوش تغییر شده‌اند. اتفاقی که حداقل برای یکی مثل خوشایند نیست و به نظرم نتایج منفی زیادی هم دارد.

در کارتون اولی هم چیزی که من بیشتر از بقیه می‌دیدم، جابه‌جایی اولویت و اهمیت از راحتی و رفاه خانواده به آسایش یک ابزار مثل اتومبیل بود. در واقع اتومبیلی که قرار بوده خودش وسلیه‌ای برای راحتی بیشتر خانواده باشد، اکنون ارزشی والاتر دارد و باید در بهترین جای منزل قرار بگیرد و استراحت کند.

این تغییر ارزش‌ها و اولویت‌ها را درک نمی‌کنم و امیدوارم به زودی این روند متوقف و معکوس شود. ابزارها باید در خدمت رفاه و راحتی بیشتر ما باشند و نه اینکه ما برای آسایش بیشتر آن‌ها بکوشیم و بهشان خدمت‌رسانی کنیم.