Menu
نویسنده مطلب : مهدی

مطلب مورد بحث:

درسهای پیتر دراکر: گذشته همیشه چراغ راه آینده نیست


یکی از بخشهای اصلی که در صنعت نفت و گاز وجود داره procurement و خرید (به خصوص خرید خارجی) هست. سالها پیش، قبل از اینکه اینترنت به شکل فعلی که الان به راحتی در دسترس همه هست، در ایران باشه قیمت گرفتن و خرید قطعات از شرکت های خارجی طی یک فرایند نسبتاً طولانی نامه نگاری اون هم با چند شرکت سازنده محدود و همچنین سفرها و بازدیدهای متوالی و پرهزینه انجام میگرفت و افراد فعال در این زمینه هم خودشون رو متخصصین بی چون و چرا میدونستند و خیلی هاشون هیچوقت فکر نمیکردند که ممکنه این وضع به سرعت تغییر کنه. چند سال بعد با گسترش اینترنت و ارزان شدن و در دسترس قرارگرفتن کامپیوتر، شرکتهای مختلف و بعضاً تازه تاسیس و کم سابقه با بلد بودن یکی دو زبان مثل انگلیسی و آلمانی و البته داشتن کامپیوتر و اینترنت از طریق ایمیل میتونستند خیلی راحت و با سرعت خیلی زیاد مشخصات فنی قطعه رو به شرکتهای مختلف اروپایی بفرستند و قیمت های بسیار مناسب بگیرند و هزینه اون سفرهای بی مورد رو هم نداشته باشن، خیلی از افراد قدیمی در این زمینه نظرشون این بود که ایرانی ها از این طریق حداقل در ایران نمیتونن خیلی از خریدها روانجام بدن و این افراد حتماً شکست میخورند و کلاً دلایل خاص خودشون رو داشتند. ولی کارفرماها کم کم این شرکتهای پیمانکار رو امتحان کردند و دیدند خریدها واقعاً سریعتر و با قیمت کمتر از قبل در حال انجام هست (چون هزینه خیلی از سفرها به جز سفرهای ضروری حذف میشد و اینکه از شرکتهای سازنده مختلف زیادی میشد قیمت گرفت و اون شرکتی که شرایط بهتر داشت رو انتخاب کرد) و این ماجرا باعث شد کلاً سیستم خرید خارجی از ابتدای گرفتن قیمت و گزارش های مرحله ای پیشرفت ساخت قطعه (برای اجناسی که باید طبق مشخصات فنی ساخته میشدن) تا رساندن قطعات به سایت مورد نظر کاملاً تغییر پیدا کنه و حتی سازنده های خارجی خیلی بیشتر پیشنهادهای عالی در بهینه کردن مشخصات فنی میدادند که کارفرماها هم خیلی استقبال میکردند، اون شرکتهای سنتی که این وضعیت رو دیدند و به ناچار خواستند خودشون رو با شرایط جدید تطبیق بدن چون دیر اقدام کرده بودند هزینه بسیار سنگینی رو متحمل شدند چون باید با خیلی از این شرکتهای جدید (و حتا با تجربه در این زمینه) که دیوار ورود هم براشون به اندازه قبل بلند نبود رقابت میکردند و اونهایی که زمان تغییر، خیلی براشون دیر شده بود و نتونستند خودشون رو با شرایط جدید تطبیق بدهند هم از بین رفتند.