Menu
نویسنده مطلب : فرید آقاجانی

مطلب مورد بحث:

دیل آرچر - متفاوت بودن بهتر از نرمال بودن است


داستانِ متفاوت بودن رو شاید باهاش آشنا باشیم و به طور خودجوش از کودکی به اون فکر کرده باشیم

اما

یکی از نکاتی که من به همه ی دانشجوهام(در هر رشته ی تحصیلی که باشند از هنر گرفته تا مدیریت و روان شناسی) بارها سر کلاس گفتم

اینه که

فکرتون رو شب و روز به این موضوع متمرکز کنید که چگونه Game Changer باشم.

این مهمه که چگونه در زمینه ی خودم(هر زمینه ی تحصیلی یا کاری که بشه تصور کرد) تغییر دهنده ی زمینِ بازی باشم

و به نظر میاد تقریبا همه ی موفق ها و ثروتمندان از استیو جابز گرفته تا دانشمندانی که برندِ خاصی شدند این ویژگی رو داشتند

به گزارشگرهای قبل و بعد از فردوسی پور دقت کنیم

به نویسندگی برای مثال قبل و بعد از جلال آل احمد و به نظر شخصی خودم این روزها شاهین کلانتری(اگه شاهین کلانتری نبود هنوز تصورِ شخص من از نویسندگی، یک زمینه کسالت بار و خسته کننده و بی ثمر بود)

این روزها به کارگردانی مثل بهروز شعیبی با اینکه جوان و هم نسل ما محسوب میشه

روان شناسیِ مردمی و قابل فهم برای همگان، قبل و بعد از دکتر ابراهیم میثاق

و مثال های زیادی که دوستان متممی خیلی جالب تر و مدرن ترش رو قطعا می دانند