Menu
نویسنده مطلب : فروغ حق پرس

مطلب مورد بحث:

تصمیم گیری درست الزاماً به نتیجه مطلوب منتهی نمی‌شود


من دوره کارشناسی خودم رو در یکی از دانشگاه های خوب ایران که پنجمین رنک مهندسی داره گذروندم و زمانی که ترم آخر بودم چون جزو استعداد های درخشان بودم میتونستم با مصاحبه وارد دوره ارشد بشم اما این تصمیم رو نگرفتم و گفتم که من باید در دانشگاه بهتری ارشدم رو بگیرم و یک سال منتظر موندم که مثلا درس بخونم و بتونم کنکور خوبی رو بدم اما نخوندم و فقط ۲۰ روز آخر مونده به کنکور رو درس خوندم و همون دانشگاهی قبول شدم که کارشناسی خودم رو ازش گرفتم  با این تفاوت که یک سال از وقتم از بین رفت ( هرچند در اون مدت کارهای دیگه ای داشتم )؛ تصمیمی که اون موقع گرفتم درست بود اما فرآیند تصمیم نادرست بود و نتیجه آن هم مطلوب نبود. در حال حاضر همچین تصمیمی رو دوباره باید بگیرم. الان هم ترم آخر ارشد هستم و باید برای دکترا انتخاب کنم و تصمیمی که گرفتم اینه که بعد از اینکه دفاع کردم ( پایان همین ترم ) چندماه رو استراحت کنم بعد از سهمیه استعداد درخشانم استفاده کنم و بدون کنکور با مصاحبه وارد مقطع دکترا بشم با وجودیکه هر دانشگاهی بخوام میتونم واسه مصاحبه انتخاب کنم، اما همین دانشگاهی که هستم رو انتخاب کردم چون میخوام در همین شرکتی که کار میکنم ادامه بدم؛ نمیدونم این تصمیم تا چه حد فرآیندی درست و نتیجه ای مطلوب رو به دنبال داشته باشه اما حداقلش اینه که من در لحظه درستترین تصمیم رو از نظر خودم گرفتم.