Menu


چند نکته درباره‌ی بازخوانی متن


چند نکته درباره‌ی بازخوانی متن و بازنویسی متن

بازخوانی متن، عادت بسیاری از ما نیست.

کافی است نگاهی به دیدگاه‌های منتشر شده در متمم یا پست‌های وبلاگ‌ها و نوشته‌های منتشر شده در شبکه های اجتماعی بیندازید، تا بیش از پیش مطمئن شوید که بازخوانی، هنوز جایگاه شایسته‌ی خود را در ذهن بسیاری از ما به دست نیاورده است.

البته علت‌ها و بهانه‌های بسیاری هم برای این وضعیت، قابل تصور است.

وبلاگ‌نویس‌ها می‌دانند که نوشتن، کار فکری بسیار خسته‌کننده‌ای است و وقتی نقطه‌ی آخرین جمله را می‌نویسند، نمی‌توانند لحظه‌ای در کلیک کردن روی دکمه‌ی انتشار، درنگ کنند.

هم‌چنین بسیاری از نوشته‌های ما در فضای دیجیتال، در پاسخ نوشته‌های دیگران است و می‌شود انتظار داشت که در آن‌جا، آن‌قدر درگیر محتوای پیام می‌شویم، که ایرادهای شکلی و ساختاری آن، از چشم‌مان دور می‌ماند.

اما اگر قصد داشته باشیم نوشته‌هایمان در بلندمدت خوانده شوند، چاره‌ای نداریم جز این‌که بازخوانی – و احتمالاً بازنویسی – را به عنوان بخشی از فرایند نوشتن، جدی بگیریم.

در این درس نمی‌خواهیم وارد جزئیات بازنویسی و ویرایش متن بشویم. بلکه صرفاً به چند نکته در روش‌های اجرایی بازخوانی متن اشاره می‌کنیم.

برای این روش‌ها، استاندارد و پروتکل مشخصی وجود ندارد و نویسندگان، هر یک به تجربه درمی‌یابند که چه شیوه‌ای برایشان مناسب است.

بنابراین ممکن است همه‌ی آن‌چه در ادامه می‌آید، با سبک و سلیقه‌ی شما همخوان نباشد؛ یا این‌که تکنیک‌ها و روش‌های متفاوتی داشته باشید که در این درس به آن‌ها اشاره نشده است.

در صورت امکان، بازخوانی را با فاصله انجام دهید

گاهی اوقات، چاره‌ای نداریم جز این‌که متن‌مان را بلافاصله پس از نوشته شدن بخوانیم.

اما اگر این امکان وجود دارد که متن را کنار بگذارید و پس از مدتی دوباره به آن بازگردید، حتماً از این امکان استفاده کنید.

هر چه فاصله‌‌ی بیشتری میان زمان نگارش و زمان بازخوانی ایجاد می‌شود، فاصله‌ی ذهنی ما نیز با متن بیشتر می‌شود و ایرادها و ضعف‌ها و ابهام‌های آن را بیشتر و بهتر می‌بینیم.

اگر در شبکه‌های اجتماعی کپشن می‌نویسیم یا در سایت‌ها و وبلاگ‌مان مطلب منتشر می‌کنیم، یک روش حرفه‌ای می‌تواند این باشد که چند روز بعد دوباره متن را بازخوانی کرده و اصلاح کنیم.

برای این کار، کامنت‌ها و نظرات کاربران هم می‌تواند سازنده باشد و به ما کمک کند متن را بهبود بخشیم.

به خاطر داشته باشید که در فضای دیجیتال، معمولاً تعداد خوانندگان متن شما در چند روز اول، در مقایسه با کسانی که در یک سال آتی آن را خواهند خواند، بسیار ناچیز است. بنابراین، هم‌چنان مراجعه به متن و ویرایش آن، می‌تواند توجیه داشته باشد.

محدودیت در دسترسی به این درس

دوست عزیز.

نمایش کامل این درس برای کاربران آزاد فعال و کاربران ویژه متمم انجام می‌شود. در صورتی که تفاوت بین کاربرهای آزاد و آزاد فعال و ویژه را نمی‌دانید، می‌توانید به صفحه‌ی زیر مراجعه کنید: ضمناً لازم به ذکر است که شما با عضویت رایگان به عنوان کاربر آزاد متمم (صرفاً با تعیین نام کاربری و کلمه‌ی عبور) می‌توانید به حدود نیمی از چند هزار درس متمم دسترسی داشته باشید.

همچنین در صورت تمایل، با پرداخت هزینه عضویت، به همه‌ی درس‌های متمم دسترسی خواهید داشت.

فهرست برخی از درس‌های کاربر ویژه متمم را نیز می‌توانید در اینجا ببینید:

 فهرست درس‌های متمم

البته از میان درس‌های مطرح شده، شاید بهتر باشد ابتدا مطالعه‌ و بررسی مباحث زیر را در اولویت قرار دهید:

  تقویت فن بیان

  فنون مذاکره

  تحلیل رفتار متقابل

  افزایش عزت نفس

  مهارت ارائه

آیا شما در بازخوانی متن‌های خود، به تکنیک‌ها و روش‌هایی رسیده‌اید که مناسب بدانید با دوستان متممی خود نیز در میان بگذارید؟

  شما تاکنون در این بحث مشارکت نداشته‌اید.

برخی از دوستان متممی که به این درس علاقه مندند: حسن پیوسته گر , هیوا , رویا , علیرضا محمدی , جواد خان احمدی

ترتیبی که گروه متمم برای خواندن مطالب سری چالش نوشتن به شما پیشنهاد میکند:

سری مطالب حوزه چالش نوشتن
 
برخی از سوالهای متداول درباره متمم
متمم چیست و چه می‌کند؟ (+ دانلود فایل PDF معرفی متمم)
چه درس‌هایی در متمم ارائه می‌شوند؟
هزینه ثبت‌نام در متمم چقدر است؟
آیا در متمم فایل‌های صوتی رایگان هم برای دانلود وجود دارد؟

قوانین کامنت گذاری/ چرا دیدگاه من منتشر نشده است؟

14 نکته برای چند نکته درباره‌ی بازخوانی متن

    پرطرفدارترین دیدگاه به انتخاب متممی‌ها در این بحث

    نویسنده‌ی دیدگاه : ناهید عبدی

     
    چند مورد از تکنیک‌ها و روش‌هایی که فکر می‌کنم می‌تواند برای بازخوانی و بازنویسی مفید باشد را عنوان می‌کنم (البته آگاهی از این روش‌ها به معنای به کار بردن تمامی آن‌ها توسط خودم نیست به همین دلیل از افعال جمع استفاده می‌کنم):
     
    1.       خلاصه کردن مفهوم در یک جمله و چک کردن متن با آن
    گاهی اوقات این قدر درگیر زیبانویسی و درست‌نویسی و محتوا می‌شویم که فراموش می‌کنیم پیام کلی متن چه چیزی قرار بود باشد.
    به همین دلیل فکر می‌کنم بهتر باشد پیام اصلی متن یا مفهوم کلی را به صورت خلاصه یا ترجیحاً در یک جمله بنویسیم و موقع بازخوانی قسمت‌های مختلف متن را با آن چک کنیم که تا چه اندازه بازگوکنندۀ منظور و هدف ما از نوشتن است.
     
    2.     دو سؤال مهم را از خودمان بپرسیم: کوتاه‌تر می‌شود؟ ساده‌تر می‌شود؟
    قاعده‌ای که شاید بتوانیم برای تمامی متن‌ها استفاده کنیم این است که برای زیبانویسی و خوش‌خوان بودن متن بهتر است تا حد امکان آن را ساده‌تر و موجزتر کنیم.
    ازاین‌رو فکر می‌کنم بهتر است قبل از بازخوانی این دو سؤال را در ذهن داشته باشیم و بعد از خواندن هر جمله ببینیم امکان دارد این جمله ساده‌تر نوشته شود؟ امکان دارد کوتاه‌تر شود درحالی‌که به مفهوم اصلی لطمه‌ای وارد نشود؟
     
    3.    بعد از پایان هر پاراگراف به دنبال ارتباط معنایی بگردیم.
    موقع نوشتن ممکن است فراموش کنیم یا ترجیح بدهیم ارتباط معنایی بین قسمت‌ها مختلف متن را رعایت کنیم. به همین دلیل شاید بهتر باشد بعد از خواندن هر پاراگراف به دنبال ارتباط معنادار بین قسمت‌های مختلف متن بگردیم.
    به این ترتیب می‌توانیم پیوستگی معنایی را در متن مشاهده کنیم و از پراکنده‌گویی و احتمالاً گم‌شدن مفهوم اصلی و خستگی در خواندن متن، جلوگیری کنیم.
     
    4.     یک نگاه کلی به متن بیندازیم و نمادهای نشانه‌گذاری را کم کنیم.
    اگر در استفاده از نشانه‌هایی مثل ویرگول، علامت تعجب یا مانند این‌ها عموماً افراط می‌کنیم شاید بهتر باشد در بازخوانی یک نگاه کلی به متن بیندازیم و تا حد امکان نشانه‌های اضافی را حذف کنیم.
    این کار باعث می‌شود سکته‌های خواندن و یا اغراق در احساسات درونی، کمتر خودش را در متن نشان دهد.
     
    5.     روی فعل‌ها دقیق شویم.
    یکی از قسمت‌های مهمی که به نظر من می‌تواند زیبانویسی و درست‌نویسی را در یک متن نشان دهد، استفادۀ درست از افعال است.
    در بازخوانی فکر می‌کنم بسیار مفید باشد که حتی در صورت نداشتن زمان کافی، نگاهی به افعال بیندازیم و اگر می‌توانیم آن‌ها را اصلاح کنیم، از افعال زیباتر استفاده کنیم، افعال مجهول را حذف کنیم و افعال مبهم را تغییر دهیم.
     
    6.     در بازخوانی ممکن است نیاز به اضافه کردن احساس کنیم.
    ازآنجایی‌که با محتوا ارتباط منطقی و احساسی برقرار می‌کنیم ممکن است فراموش کنیم که جاهایی از متن کلی‌گویی کرده‌ایم و پیش‌بینی کرده‌ایم که خواننده متوجه منظور ما خواهد شد.
    در این مواقع فکر می‌کنم اضافه کردن کمک‌کننده باشد. اضافه کردن تا حدی که مفهوم را برساند و از کلی‌گویی فاصله بگیریم نه اینکه از موجز بودن متن هم فاصله بگیریم.
     
    7.    مراقب ارتباط احساسی با متن باشیم.
    ممکن است موقع نوشتن زیادی متأثر یا مشعوف شده باشیم. بد نیست موقع بازخوانی قدری از متن فاصلۀ احساسی بگیریم و آن را از جایگاه ناظری بیرونی بخوانیم. قسمت‌هایی که فکر می‌کنم برون ریزی احساس ما از مرز خارج‌شده را دقیق‌تر بخوانیم.
    شاید بهتر باشد برای این‌گونه نوشته‌های احساسی زمان بیشتری برای منتشر کردن به خود بدهیم.
     
     
     

     
    دوست گرامی مشاهده تمرینهای مربوط به این درس، صرفا برای کاربران متمم امکانپذیر میباشد.
    .