Menu


ساخت مجسمه های نزدیک به واقعیت | روبن اوروزکو لوزا


ساخت مجسمه با ابعاد واقعی

روبن اوروزکو لوزا (Ruben Orozco Loza) یک مجسمه‌ساز مکزیکی است که کارهایش، به خاطر شباهت بسیار زیاد به انسان‌های واقعی، شهرت جهانی پیدا کرده است.

او که سابقه‌ی نقاشی، طلاسازی و نقره‌کاری را هم دارد، همه‌ی مهارت و چیره‌دستی خود را یک‌جا جمع کرده و با موادی مانند چوب، رزین و سیلیکون، مجسمه‌هایی می‌سازد که افراد بسیاری را در سراسر جهان شگفت‌زده کرده است.

روبن برای هر مجسمه گاه ۴۵ روز وقت می‌گذارد و در هر روز ۱۲ ساعت کار می‌کند (+).

البته هنر دیگر او، تولید محتوای وایرال برای شبکه های اجتماعی است و نباید اثر این هنر را در مشهور شدنش نادیده گرفت. روبن صرفاً به انتشار عکس و فیلم از کارهای تمام‌شده‌اش اکتفا نمی‌کند و گاهی، با انتشار فیلم از مراحل تولید، مخاطبان را در جزئیات اجرایی کارهایش شریک می‌کند.

مجسمه‌های او در حدی واقعی هستند که وقتی می‌خواهد چشم‌شان را کار بگذارد یا موهای گوش‌شان را نصب کند، مخاطب احساس آزردگی کرده و فکر می‌کند که یک انسان واقعی، زیر دستان هنرمند قرار گرفته و ممکن است آزار ببیند.

این بار در زنگ تفریح متمم، عکس‌های یکی از کارهای او را می‌بینیم و سپس، دو فیلم از نحوه‌ی اجرای کار روبن را خواهیم دید. برای مشاهده‌ی کارهای بیشتری از او می‌توانید به اکانت اینستاگرامش مراجعه کنید.

این هم دو نمونه فیلم از نحوه‌ی کار کردن او:


پیشنهاد عضویت در متمم

دوست عزیز.

شما با عضویت رایگان به عنوان کاربر آزاد متمم (صرفاً با تعیین نام کاربری و کلمه‌ی عبور) می‌توانید به حدود نیمی از چند هزار درس متمم دسترسی داشته باشید.

همچنین در صورت تمایل، با پرداخت هزینه عضویت، به همه‌ی درس‌های متمم دسترسی خواهید داشت. فهرست برخی از درس‌های مختص کاربران ویژه متمم را نیز می‌توانید در اینجا ببینید:

 فهرست درس‌های مختص کاربران ویژه متمم

البته از میان درس‌های مطرح شده، شاید بهتر باشد ابتدا مطالعه‌ و بررسی مباحث زیر را در اولویت قرار دهید:

دوره MBA

فنون مذاکره | تصمیم گیری

تحلیل رفتار متقابل | پرورش تسلط کلامی

افزایش عزت نفس | چگونه شاد باشیم

      شما تاکنون در این بحث مشارکت نداشته‌اید.  

     برخی از دوستان متممی که به این درس علاقه مندند:    مرتضی کاظمی ، الهه ربیعی ، شهرزاد ، روح الله یعسوبی ، معصومه خزاعی

قوانین کامنت گذاری در متمم

13 نکته برای ساخت مجسمه های نزدیک به واقعیت | روبن اوروزکو لوزا

    پرطرفدارترین دیدگاه به انتخاب متممی‌ها در این بحث

    نویسنده‌ی دیدگاه : آیدا گلنسایی

    با دیدن این مجسمه‌ها اولین چیزی که به ذهنم آمد اسم یک کتاب بود از «اریک امانوئل اشمیت» به نام «زمانی که من یک اثر هنری بودم» در اون کتاب یک هنرمندِ عجیب و البته مادی‌گرا و بی‌اخلاق می‌رفت دنبال آدم‌هایی که می‌خواستند خودکشی کنند و می‌خواست ازشون که اجازه بدند به جای مرگ، اون‌ها رو تبدیل به چیزی کنند. چیزی که فایده و منفعت داشته باشه. به یک شیء. 

    در واقع امانوئل اشمیت در اون کتاب داره به انسانی که اختیاری نداره و آزاد نیست و داره به چیزی خیلی پست‌تر از خودش تقلیل پیدا می‌کنه، اعتراضش رو نشان می‌ده.

    در این داستانِ عمیق ما با یک سؤال بزرگ روبرو می‌شیم: چرا انسان به روزی افتاده که از زیبایی‌های معنوی تهی شده و در چند کلمه خلاصه می‌شه: شهوت و پول و خودنمایی و عرضۀ خود. چرا انسان اینهمه تنها شده که دیگران اختیارش رو به دست می‌گیرن و او رو به مراتب بدبخت‌تر از قبل و تنهاتر از پیش می‌کنند؟

    این داستان هنرِ در خدمت انسان را به ما معرفی می‌کند، هنری ارزشی که انسان را به خود بازمی‌گرداند و او را به خویش گوشزد می‌کند، نه هنری تریبونی را که به بردۀ شهرت شدن هنرمند می‌انجامد. هنری وابسته به قدرت!

    در پایان این مجسمه‌ها رو زیبا دیدم. مخصوصاً اینکه به ترسیم خانمِ کهنسالی پرداخته. من این رو ارج نهادن به این انسان‌ها دونستم، اینکه یک بانوی موی سپید انقدر کشش و زیبایی داشته که تونسته سوژه‌ای جالب برای این هنرمند باشه.

    من در این زنگ تفریح به پیری فکر کردم. باهاش مواجه شدم و به این نتیجه رسیدم:

    و آینه‌هایی که پیری‌ات را پارس می‌کنند

    نمی‌دانند تو شکست‌ها خورده‌ای

    تا بیشترِ خودت را بوده باشی...

    به امید اینکه پیری همۀ ما مجسمه‌ای باشه ارزشمند که در اون فراتر رفتن از شکست‌ها رو ببینیم و به چهرۀ خود لبخند بزنیم.

    و به امید اینکه اصلا بتونیم از گزند حوادث در امان بمانیم و به پیری برسیم و سفر قهرمانیِ ما نیمه‌کاره به پایان نرسه.

     
    دوست گرامی مشاهده تمرینهای مربوط به این درس، صرفا برای کاربران متمم امکانپذیر میباشد.
    .