Menu


زبان بدن در فضاهای محدود: بی توجهی مودبانه یا بی توجهی مدنی



استاد و دانشجو، در راهروی دانشکده به هم می‌رسند و دانشجو، از کمی دورتر، آرام سرش را پایین می‌اندازد تا مجبور نشود با استاد احوال پرسی کند.

ظاهراً استاد هم راحت‌تر است و به سادگی، بدون دردسر سلام و احوال پرسی از کنار او عبور می‌کند.

این نمونه‌ای از رفتاری است که به آن، بی توجهی مدنی یا Civil Inattention گفته می‌شود.

این اصطلاح در زبان فارسی، به بی توجهی مودبانه نیز ترجمه شده است که شاید در حوزه‌ی مذاکره و زبان بدن، ترجمه‌ی مناسب‌تری باشد.

در اینجا می‌خواهیم از دید دانش زبان بدن به این رفتار نگاه کنیم.

اولین کسی که به این مسئله پرداخت و اصطلاح بی توجهی مدنی را به کار برد، یک جامعه شناسی آمریکایی – کانادایی به نام اروینگ گافمن بود.

دوست عزیز دسترسی کامل به مطالب مربوط به این بخش ، از طریق ثبت نام به عنوان کاربرویژه امکانپذیر هست

      شما تاکنون در این بحث مشارکت نداشته‌اید.  

     برخی از دوستان متممی که به این درس علاقه مندند:    میترا بلوکات ، الیار پیکران ، مریم نبئی ، صنم حاج صادقی ، بهناز جهانگیرزاده

ترتیبی که متمم برای خواندن مطالب سری ارتباطات غیر کلامی و زبان بدن به شما پیشنهاد می‌کند:

سری مطالب حوزه ارتباطات غیر کلامی و زبان بدن
 

برخی از سوالهای متداول درباره متمم (روی هر سوال کلیک کنید)

متمم چیست و چه می‌کند؟ (+ دانلود فایل PDF معرفی متمم)
چه درس‌هایی در متمم ارائه می‌شوند؟
هزینه ثبت‌نام در متمم چقدر است؟
آیا در متمم فایل‌های صوتی رایگان هم برای دانلود وجود دارد؟

قوانین کامنت گذاری در متمم

88 نکته برای زبان بدن در فضاهای محدود: بی توجهی مودبانه یا بی توجهی مدنی

    پرطرفدارترین دیدگاه به انتخاب متممی‌ها در این بحث

    نویسنده‌ی دیدگاه : محمدرضا شعبانعلی

    من فکر می‌کنم که می‌توان برای بی توجهی، دو شکل مودبانه و بی ادبانه تصور کرد.

    اگر از طرف شما، انتظار و Expectation وجود داشته باشه که من به شما توجه کنم (مثلاً وقتی نام من را صدا می‌زنید)، بی توجهی من از شکل بی ادبانه است.

    اما اگر شما این Expectation و انتظار را نداشته باشید (مثلاً وقتی یک غریبه در تاکسی کنار من می‌نشیند و من نگاهش نمی‌کنم) این هم بی توجهی است. اما نمی‌توان گفت بی ادبانه است.

     

    فکر می‌کنم شکل بی توجهی مودبانه را می‌توان در بسیاری از کافه‌ها و رستوران‌های اسکاندیناوی یا اروپای غربی دید.

    حتی وقتی میزها در هم فشرده‌ شده و دست و پای همه به یکدیگر می‌خورند، معمولاً کسی نمی‌داند و نمی‌فهمد و نمی‌خواهد بفهمد که شخصی که در میز کناری نشسته، چه چیزی می‌خورد و با چه کسی آمده.

    اما همین امشب، من در یک رستوران شام سفارش دادم و دو میز آن طرف تر، یک نفر به با صدای بلند به گارسون می‌گفت:

    از همان غذایی که برای آن آقای کت و شلوار سورمه‌ای آوردید، من هم می‌خواهم.

    این هم شکلی از "توجه بی ادبانه" یا شاید "صداقت رفتاری!"

     
    دوست گرامی مشاهده تمرینهای مربوط به این درس، صرفا برای کاربران متمم امکانپذیر میباشد.
    .