Menu


روشهای نادرست مدیریت خشم و تشدیدکننده استرس


روش های درست مدیریت خشم

در درس قبلی از سلسله بحث‌های #مدیریت استرس، درباره مدیریت خشم و رابطه آن با استرس صحبت کردیم و به این نکته اشاره کردیم که افراد Anger-Prone (کسانی که زودخشم هستند و یا اینکه به الگوهای رفتاری خشم آلود اعتیاد دارند) در مقایسه با دیگران، در معرض استرس بیشتری قرار دارند و به همین دلیل، آموزش مدیریت خشم، معمولاً به عنوان بخشی از برنامه‌های آموزشی مدیریت استرس، مورد توجه قرار می‌گیرد.

یکی از بحث‌های رایج در حوزه مدیریت خشم، تخلیه خشم است.

بعضی از مردم معتقدند که تخلیه هیجانی (که تخلیه خشم هم یکی از مصداق‌های آن است) اگر چه ممکن است برای اطرافیان خوشایند نباشد، اما همچنان می‌تواند برای سلامتی ما مفید باشد و خشمِ فروخورده، می‌تواند به بیماری و مشکلات مختلف روحی و جسمی تبدیل شود.

در مقابل، گروهی دیگر معتقدند که تخلیه خشم، الزاماً آن را از بین نمی‌برد. بلکه گاهی اوقات، ما با استفاده از این مکانیزم، خشمگین شدن بی‌دلیل خود را توجیه می‌کنیم و با توجه به اینکه تخلیه‌ خشم گاهی اوقات، موجب برآورده شدن انتظارات ما نیز می‌شود، ممکن است به تدریج، گرفتار دام اعتیاد به خشم یا Rageaholism شویم.

به نظر می‌رسد که به جای صدور حکم کلی در مورد مفید بودن یا مضر بودن برون ریزی خشم، بهتر است به شیوه های درست تخلیه خشم و همین طور شیوه های نادرست مدیریت خشم بپردازیم.

در این درس، روشهای نادرست مدیریت خشم را بررسی می‌کنیم و در درس بعد، به بررسی شیوه‌های مناسب مدیریت خشم می‌پردازیم.

نکات مطرح شده در این درس و درس آتی از کتاب‌های زیر استخراج شده‌اند:

دوست عزیز دسترسی کامل به مطالب مربوط به این بخش ، از طریق ثبت نام به عنوان کاربرویژه امکانپذیر هست

 
 

ترتیبی که گروه متمم برای خواندن مطالب سری مدیریت استرس به شما پیشنهاد میکند:

قوانین کامنت گذاری/ ارسال نظرات غیر مرتبط با این مطلب

84 نکته برای روشهای نادرست مدیریت خشم و تشدیدکننده استرس

    تمرین برتر به انتخاب متممی ها در این درس (تا این لحظه)

    نویسنده تمرین : سیمین ابراهیمی

    متن تمرین :

    سلام دوستان عزیزم

    همیشه واژۀ کظم غیظ برام مبهم بوده. اینکه حدود اون چقدره ، کجاها باید ازش استفاده کنیم؟ ممکنه پایداری در انتخاب اون چقدر بهمون صدمه بزنه؟ و یا اینکه کجاها بهتره ازش استفاده کنیم و چندین سوال دیگه...

    به خاطر همین نتیجه جستجویم رو خلاصه می نویسم.

    کظم غیظ از فضایل اخلاقی است که در قران آمده و آن  خودداری از اظهار خشم و نگه داشتن آن در دل است.

    حدود غضب و خشمگین شدن :

    قوه غضب اگر به افراط  گراید تهور

    اگر به تفریط روی آورد جبن

    و اگر در اعتدال باشد شجاعت نام دارد.

    به نظرم در بین رفتارهای فردی و اجتماعی در بین دوستان و اطرافیان و همچنین خودم بیشتر افراط و تفریط این واژه رو دیده ام و کمتر شجاعت که نتیجۀ اعتدال هست رو هم خودم تجربه کردم و هم در دوستانم دیده ام.

    در جلسه ای یکی از مدیران به من درسی آموخت. او می گفت در اکثر تصمیم گیری هایش همان لحظه فکری که به ذهنش می رسد و اینکه سخن فرد دیگری را عملی نمی کند  و  به آن حتما زمان می دهد. آموختن به خود که برای هر فکر و اندیشه ای بهتره زمان را چاشنی آن کنیم و عمل به آن، پشیمانی و مجازات خود را به دنبال نخواهد آورد و در نگاه دیگران کسی که به این صورت رفتار می کند، فردی امین و مورد اعتماد و قابل قبول و موجه در نظر خواهد آمد.

    متاسفانه خشم قبا پوش ، آتشفشان خشم ، مجازات خود و گاهی جسمانی کردن خشم رو در خودم مشاهده کرده ام و در دیگران نیز دیده ام.

    در تاکسی رو به شدت کوبیدن یه مسافر، سنگ زدن و ترساندن گربه و سگها از طرف کودکان و گاهی متاسفانه بزرگترها ، کشیدن دست کودک و هل دادن او در زمان خشم والدین هنگامی که از دست رفتارها و گفتار خود و روابطشون ناراحت و خشمگین هستند ، کوبیدن ظرف و ظروف آشپزخانه بهم ، سوزاندن سطل زباله ها و آسیب رساندن به وسایل عمومی در سطح شهرمون ، کندن برگ درختان و طوماری از این دست...

    ولی به نظرم بدترین خشم در قهر بین دو نفر خلاصه می شود. تاثیر قهر بر روح و روان آدمی منفی ترین و منفور ترین رفتارهاست.

    امیدوارم متمم روی این مفهوم نیز به صورت مبسوط کار کند چرا که به نظرم  قهر خشمی است که پنهان و مخفیانه می آید و اثر مخرب و عمیقی روی روح و جسم و روان آدمی خواهد گذاشت. تاثیری که شاید بتوان گفت نسل هایی رو درگیر خشونت پنهان خود خواهد کرد.

     
    دوست گرامی مشاهده تمرینهای مربوط به این درس، صرفا برای کاربران متمم امکانپذیر میباشد.
    .